මායාකාරී වඳුරා

මායාකාරී වඳුරා

මන්දාර සයුරේ සිසිල් සුළං රැළි නගමින්, රන්වන් වැලි කැට මත මුතු ඇට සේ වැටෙමින් තිබූ ඒ සුන්දර වෙරළ තීරයේ, ඈත අහසේ රත‍්‍රන් වන් සූර්යයා සෙමින් බැස යමින් සිටියේය. ගස් කොළන් අතරින් එබිකම් කරන සඳ එළිය, රිදී පැහැයෙන් මුළු පරිසරයටම ආලෝකයක් ගෙන දුන්නේය. මේ අසිරිමත් රමනීය දර්ශනය මැද, ඝන වනයකින් වට වූ සුන්දර විලක් අසබඩ, බෝසත් වඳුරා උපත ලැබීය. ඔහු සෙසු වඳුරන් අතර කැපී පෙනුනේ ඔහුගේ අසාමාන්‍ය බුද්ධිය, ශක්තිය, සහ අනුකම්පාව නිසාය. ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ වඳුරු රැල ඉතා සතුටින්, සාමයෙන් ජීවත් වූහ.

දිනක්, වනයේ ඈතින්, මහා ඝෝෂාවක් ඇසෙන්නට විය. වඳුරු රැල භීතියට පත්ව, තම නායකයා වටා රැස් වූහ. බෝසත් වඳුරා, තම තියුණු ඇස් දෙකෙන් ඝෝෂාව එන දිශාවට බැලීය. ඔහු දුටුවේ, විශාල ගින්නක් වනය පුරා පැතිරී යන බවත්, ගිනිදළුවලින් අහස සිපගන්නා බවත්ය. සතුන් සියල්ලෝම බියෙන් පලා යමින් සිටියහ. ගින්නෙන් ගැලවීමට මාර්ගයක් නොපෙනී, බොහෝ සතුන් ගොදුරු වනු දුටු බෝසත් වඳුරාගේ හදවත වේදනාවෙන් කම්පා විය.

"අහෝ, දුප්පත් සත්වයන්! මේ ඛේදවාචකයෙන් ගැලවීමට මට කුමක් කළ හැකිද?" බෝසත් වඳුරා කල්පනා කළේය. ඔහු තම සගයන් දෙස බැලීය. ඔවුන්ගේ මුහුණු වල බිය පැහැදිලිව පෙනුනි. ඔහුට ඔවුන්ව බේරා ගැනීමේ දැඩි ආශාවක් ඇති විය.

හදිසියේම, ඔහුට එක්තරා අදහසක් පහළ විය. ඔහු තම රැල රැස් කර, මෙසේ කීවේය: "මාගේ ආදරණීය සගයන්, බිය නොවන්න. අපට ගැලවීමට මාර්ගයක් තිබේ. අපි සියලු දෙනා එක්වී, අපට හැකි උපරිමයෙන් මෙම ගින්නට මුහුණ දෙමු."

වඳුරන් අතරින් එක් අයෙක්, "නායකයාණෙනි, අපට කුමක් කළ හැකිද? ගින්න අපට වඩා ශක්තිමත්ය."

බෝසත් වඳුරා සිනාසී, "අපට ශක්තිය ඇත, අපට බුද්ධිය ඇත. අපි එකට සිටින තාක් කල්, අපට කළ නොහැකි කිසිවක් නැත. අපි විල වෙත දුවමු. විල අසල ඇති විශාල ගස් මතට නැග, දියට පැන, අපගේ ශරීරයෙන් ජලය රැගෙන ගොස් ගින්නට දමා නිවා දමමු."

වඳුරන් සියල්ලෝම බෝසත් වඳුරාගේ අණ පිළිගත්හ. ඔවුහු විල වෙත දිව ගියහ. බෝසත් වඳුරා, තම රැලට උපදෙස් දුන්නේය. "සොයාගන්න හොඳම අතු, ඒවා ගස්වලින් කඩාගන්න. ඒවා දියෙහි හොඳින් පෙඟෙන්නට හැර, අපගේ ශරීරය මත ඒවා තබාගෙන, ගින්න දෙසට ගෙන යන්න."

වඳුරන් සියල්ලෝම බෝසත් වඳුරාට කීකරු වූහ. ඔවුහු දියෙහි පෙඟුණු අතු රැගෙන, ගින්න දෙසට ගමන් කළහ. ඔවුන්ගේ කුඩා ශරීරය, තෙත් අතු වලින් වැසී, ගිනිදළුවලට මුහුණ දුන්නේය. ගිනිදළුවල උණුසුම ඔවුන්ගේ සම පුළුස්සා දැමුවද, ඔවුහු නොනවත්වා ගමන් කළහ.

බෝසත් වඳුරා, ඊටත් වඩා දුෂ්කර කාර්යයක් කළේය. ඔහු තම සිරුරේ ඇති ලොම් සියල්ල දියෙහි හොඳින් පෙඟවීය. ඉන්පසු, ඔහු ගිනිදළුවලට මුහුණ දෙමින්, ගින්නට පැන, තම ශරීරය ගිනි මත තැබීය. ගින්නෙන් ඔහුගේ ශරීරය දැවෙන විට, ඔහු වේදනාවෙන් කෑගැසුවේය. නමුත් ඔහු නොනවත්වා, ගින්න නිවා දැමීමට උත්සාහ කළේය.

අනෙක් වඳුරන්, බෝසත් වඳුරාගේ ධෛර්යය දැක, ඊටත් වඩා උත්සාහ කළහ. ඔවුහු ගින්නට ජලය දැමූහ. ගිනිදළුවලින් වැසී තිබූ සතුන්, වඳුරන්ගේ උත්සාහය දැක, බලාපොරොත්තුවෙන් පිරී ගියහ. ඔවුන්ද හැකි පමණින් ගින්නට මුහුණ දීමට උත්සාහ කළහ.

සෙමින් සෙමින්, ගින්න දුර්වල විය. වඳුරන්ගේ අඛණ්ඩ උත්සාහය, සහ අනෙකුත් සතුන්ගේ උපකාරය නිසා, ගින්න නිවී ගියේය. වනයෙන් ගොඩ වූ සතුන්, බෝසත් වඳුරාගේ ධෛර්යය, සහ කැපවීම ගැන පුදුමයට පත් වූහ. ඔවුන්ගේ නායකයා, තම ජීවිතය පවා අවදානමට ලක් කර, ඔවුන් සියල්ලන්ම බේරා ගෙන තිබුණි.

සතුන් සියල්ලෝම බෝසත් වඳුරා වෙත රැස් වූහ. ඔවුන් ඔහුගේ තුවාල බැලූහ. ඔහු දැඩි වේදනාවෙන් සිටියද, ඔහු සිනාසුනේය. "මාගේ ආදරණීය මිතුරනි, අපි සාර්ථක වුණා. අපගේ එක්සත්කම සහ ධෛර්යය නිසා, අපට මේ ඛේදවාචකයෙන් ගැලවිය හැකි වුණා."

සෙසු සතුන්, කෘතඥතාවයෙන් පිරී, බෝසත් වඳුරාට ස්තූති කළහ. ඔවුන් ඔහුගේ ධෛර්යය, අනුකම්පාව, සහ නායකත්වය අගය කළහ. එතැන් පටන්, බෝසත් වඳුරා, සත්වයන් අතර ගෞරවයට හා ආදරයට පාත්‍ර විය. ඔහුගේ කතාව, ධෛර්යය, සහ කැපවීමේ සංකේතයක් බවට පත්ව, ඈත ඈත ගම්මාන දක්වා පැතිර ගියේය.

කාලය ගෙවී ගියේය. බෝසත් වඳුරා, වයස්ගත වුවද, ඔහුගේ බුද්ධිය හා අනුකම්පාව කිසිදා අඩුවූයේ නැත. ඔහු තම ජීවිතය, සෙසු සතුන්ට උපකාර කිරීම, සහ ඔවුන්ට මග පෙන්වීම සඳහා කැප කළේය. ඔහු තම සගයන්ට ඉගැන්වූයේ, එකමුතුව, ධෛර්යය, සහ පරාර්ථකාමීත්වය, ඕනෑම දුෂ්කරතාවයකට මුහුණ දීමට හැකි බවය.

එක් දවසක්, බෝසත් වඳුරා, තම අවසාන හුස්ම හෙළන්නට පෙර, තම සගයන්ට මෙසේ කීවේය: "මාගේ ආදරණීය මිතුරනි, ජීවිතය යනු කෙටිකාලීන ගමනකි. නමුත් අපගේ ක්‍රියාවන්, අපගේ ආදරය, සහ අපගේ කැපවීම, සදාකල් පවතිනු ඇත. අන් අයට උපකාර කරන්න, සාධාරණ ලෙස කටයුතු කරන්න, සහ සත්‍යයෙහි සිටින්න. එසේ කිරීමෙන්, ඔබගේ ජීවිතය අර්ථවත් වනු ඇත."

බෝසත් වඳුරාගේ අභාවයෙන් පසු, වඳුරු රැල සහ සෙසු සතුන්, ඔහුට ගෞරවයක් වශයෙන්, ස්මාරකයක් ඉදිකළහ. ඔහුගේ කතාව, පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට, ධෛර්යය, අනුකම්පාව, සහ පරාර්ථකාමීත්වයේ ආදර්ශයක් ලෙස පැවතුනි.

කඨෝර පරීක්ෂාවකදී ධෛර්යය සහ අනුකම්පාව

පරාර්ථකාමීත්වය