
นานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญพระบารมี ทรงเสวยพระชาติเป็นพระมหาปทุมกุมาร ผู้เป็นโอรสของพระเจ้ากรุงโกศล ทรงมีพระสิริโฉมงดงาม หาผู้ใดเปรียบได้ และทรงมีพระปัญญาเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ
พระมารดาของพระมหาปทุมกุมารทรงสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่พระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระบิดาจึงทรงรับสั่งให้พระสนมเอกอีกพระองค์หนึ่ง ซึ่งมีพระนามว่า นางจันทเทวี เป็นผู้ดูแลพระมหาปทุมกุมาร
แต่หารู้ไม่ว่า นางจันทเทวีนั้น แท้จริงแล้วเป็นหญิงร้ายกาจ มีจิตใจอำมหิต และมีความทะเยอทะยานสูง นางแอบลักลอบมีความสัมพันธ์กับคนสวน และคิดที่จะกำจัดพระมหาปทุมกุมาร เพื่อให้บุตรของตนเองได้ขึ้นครองราชย์
วันหนึ่ง นางจันทเทวีได้วางแผนร้าย โดยสั่งให้คนสวนไปล่อลวงพระมหาปทุมกุมารให้ไปยังป่าที่ห่างไกล แล้วจึงสั่งให้ฆ่าเสีย
เมื่อคนสวนนำพระมหาปทุมกุมารไปยังป่าตามแผน พระมหาปทุมกุมารทรงรู้สึกถึงอันตราย จึงตรัสถามคนสวนว่า “เหตุใดท่านจึงพาเรามายังที่เปลี่ยวเช่นนี้?”
คนสวนมิได้ตอบ แต่กลับชักดาบออกมาหมายจะปลงพระชนม์
แต่ด้วยพระปัญญาอันสูงส่ง พระมหาปทุมกุมารทรงทราบแผนการร้ายของนางจันทเทวี จึงตรัสว่า “หากเจ้าจะฆ่าเราจริง จงบอกความจริงแก่เราก่อน ว่าใครสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้?”
คนสวนเห็นพระมหาปทุมกุมารทรงสอบถามอย่างมีเหตุผล จึงพลั้งปากบอกความจริงไปว่า “นางจันทเทวีสนมเอกสั่งให้ข้าพเจ้าปลงพระชนม์ท่าน”
เมื่อทราบความจริง พระมหาปทุมกุมารทรงรู้สึกเสียพระทัย แต่ก็มิได้ทรงแสดงความโกรธแค้นแต่อย่างใด พระองค์ทรงตรัสกับคนสวนว่า “หากเจ้าปล่อยเราไป เราจะให้รางวัลแก่เจ้าอย่างงาม”
คนสวนได้ยินดังนั้น ก็เกิดความโลภ จึงปล่อยพระมหาปทุมกุมารไป
พระมหาปทุมกุมารทรงเดินทางกลับเข้าวังด้วยความเดือดร้อนพระทัย ทรงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พระบิดาทรงทราบ
พระเจ้ากรุงโกศลทรงกริ้วมาก ทรงมีพระบัญชาให้จับนางจันทเทวีและคนสวนมาลงโทษ แต่เมื่อทรงพิจารณาแล้ว เห็นว่านางจันทเทวีเป็นพระสนมเอก และเป็นมารดาของโอรสอีกพระองค์ จึงทรงมีพระเมตตา และเพียงแค่ขับไล่นางออกไปจากวัง
แต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้ นางจันทเทวีเมื่อถูกขับไล่ออกไป ก็ยิ่งมีความแค้นเคืองมากขึ้น
ต่อมา พระเจ้ากรุงโกศลทรงประชวรหนัก และใกล้จะสวรรคต
นางจันทเทวีซึ่งแอบซ่อนตัวอยู่ในเมือง ได้ใช้โอกาสนี้ สั่งให้คนของตนแอบเข้าไปในห้องบรรทม และวางยาพิษในพระกระยาหารของพระเจ้ากรุงโกศล
หลังจากพระเจ้ากรุงโกศลสวรรคต พระมหาปทุมกุมารจึงได้ขึ้นครองราชย์
เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว พระองค์ทรงระลึกถึงแผนการร้ายของนางจันทเทวี จึงทรงมีพระบัญชาให้ทหารไปตามหานาง
เมื่อพบนางจันทเทวี พระมหาปทุมกุมารทรงสั่งให้นางจันทเทวีไปปรุงอาหารให้พระองค์เสวย
นางจันทเทวีด้วยความประมาท และคิดว่าพระมหาปทุมกุมารจะทรงทำร้ายตน จึงปรุงอาหารที่มีรสชาติเผ็ดร้อน และใส่ยาพิษบางอย่างลงไป
แต่พระมหาปทุมกุมารทรงทราบถึงอุบายของนาง จึงตรัสสั่งให้ทหารนำอาหารจานนั้นไปให้สุนัขกิน
เมื่อสุนัขได้กินอาหารเข้าไป ก็พลันสิ้นใจตาย
พระมหาปทุมกุมารทรงเห็นดังนั้น ก็ทรงทราบความจริงทั้งหมด และทรงพิโรธเป็นอย่างยิ่ง
“นางจันทเทวี! เจ้าช่างมีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตเสียจริง!” พระองค์ตรัสด้วยเสียงอันดัง
พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้ลงโทษนางจันทเทวีตามสมควรแก่ความผิด
หลังจากนั้น พระมหาปทุมกุมารก็ทรงปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยทศพิธราชธรรม ทรงเป็นที่รักและเคารพของพสกนิกรทั้งหลาย
— In-Article Ad —
ความพยาบาทอาฆาต และความทะเยอทะยานย่อมนำพามาซึ่งความพินาศ การให้อภัยและการใช้ปัญญาในการแก้ไขปัญหาคือหนทางแห่งความสงบสุข
บารมีที่บำเพ็ญ: เมตตาบารมี
— Ad Space (728x90) —
109เอกนิบาตสารัททชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในยุคที่พระพุทธเจ้ายังทรงดำรงอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร กรุงสาวัตถี...
💡 ความกตัญญูกตเวทีเป็นคุณธรรมอันสูงส่ง การทำความดีและอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้มีพระคุณที่ล่วงลับไปแล้ว ย่อมส่งผลบุญไปถึงพวกเขา ช่วยบรรเทาความทุกข์ทรมาน และเป็นเครื่องเตือนใจให้เราหมั่นทำความดีอยู่เสมอ
171ทุกนิบาตอุปปุริชาดก (เรื่องกา) ณ ป่าใหญ่ที่เขียวชอุ่ม ท่ามกลางเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไ...
💡 อย่าตัดสินผู้อื่นจากรูปลักษณ์ภายนอก หรือความแตกต่าง แต่ให้มองถึงคุณค่าภายในและการกระทำ ความพยายามและความมุ่งมั่นสามารถนำไปสู่ความสำเร็จได้เสมอ
276ติกนิบาตมหาวนชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าอันกว้างใหญ่ไพศาล ปกคลุมไปด้วยพฤกษานานาพันธุ์ที่แผ่กิ่งก้านสาข...
💡 ความผิดพลาดเกิดจากความโกรธและความหลง การสำนึกผิดและการให้อภัยคือหนทางสู่การแก้ไข
187ทุกนิบาตกุมภชาดก (เรื่องหม้อ) ณ อาณาจักรอันรุ่งเรืองแห่งแคว้นมคธ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์ทรงบังเ...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้เห็นว่า ความเมตตาและความกล้าหาญสามารถเอาชนะอุปสรรคที่ใหญ่หลวงได้ แม้ผู้กระทำจะมีร่างกายที่เล็กกว่า แต่หากมีจิตใจที่มุ่งมั่นและตั้งใจจริง ย่อมสามารถสร้างสิ่งดีงามให้เกิดขึ้นได้ นอกจากนี้ ยังสอนให้เราไม่ควรดูถูกผู้อื่น และควรช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากเสมอ
95เอกนิบาตมหาโควินทชาดกณ กรุงมิถิลา เมืองหลวงแห่งอาณาจักรกุรุ ในกาลอันแสนไกลโพ้น พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็...
💡 การเป็นผู้นำที่ดีต้องประกอบด้วยปัญญา ความซื่อสัตย์ และการยึดมั่นในธรรม เพื่อนำพาสังคมไปสู่ความสงบสุขและความเจริญ.
209ทุกนิบาตสมุทรชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ อาณาจักรอันรุ่งเรือง ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงเป็นพระเวสสันดร บำเพ...
💡 การให้ย่อมนำความสุขที่แท้จริง ความโลภนำมาซึ่งความทุกข์ การให้อภัยเป็นสิ่งประเสริฐ.
— Multiplex Ad —