กษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อพสกนิกร

กษัตริย์ผู้ทรงเสียสละเพื่อพสกนิกร

ณ อาณาจักรมหาวัน อันเป็นอาณาจักรที่กว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ แต่กลับต้องเผชิญกับภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัว นั่นคือโรคระบาดร้ายแรงที่ลามไปทั่วแผ่นดิน ทำให้ผู้คนล้มป่วยและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก

พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเป็นกษัตริย์ผู้เมตตาและเข้มแข็ง ทรงพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือพสกนิกรของพระองค์

พระองค์ทรงปรึกษากับเหล่าแพทย์หลวง

"มีหนทางใดที่จะรักษาโรคนี้ได้หรือไม่?" พระเจ้าจักรพรรดิทรงถามด้วยความร้อนรน

แพทย์หลวงถวายรายงาน

"ฝ่าบาท โรคนี้รุนแรงยิ่งนัก ยาสมุนไพรที่เรามีนั้นแทบจะไม่มีผลเลย"

พระองค์ทรงตรัสถามถึงสาเหตุ

"แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่า สาเหตุของโรคนี้มาจากสิ่งใด?"

แพทย์หลวงอธิบาย

"เท่าที่เรารู้มา โรคนี้อาจเกิดจากพิษร้ายที่ปะปนอยู่ในแหล่งน้ำหลักของอาณาจักร"

พระเจ้าจักรพรรดิทรงตกพระทัย

"แหล่งน้ำหลัก? นั่นหมายถึง..."

แพทย์หลวงพยักหน้า

"ใช่แล้วฝ่าบาท"

พระเจ้าจักรพรรดิทรงคิดถึงพระบิดาของพระองค์ ผู้ซึ่งเสียสละพระชนม์ชีพเพื่อรักษาแหล่งน้ำอันศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักร

พระองค์ทรงตัดสินพระทัย

"ข้าจะไปตรวจสอบแหล่งน้ำนั้นด้วยตนเอง"

เหล่าขุนนางพากันทูลห้าม

"ฝ่าบาท! เป็นอันตรายเกินไป! หากทรงเป็นอะไรไป อาณาจักรของเราจะอยู่เช่นไร?"

พระเจ้าจักรพรรดิทรงส่ายพระพักตร์

"ในเมื่อชีวิตของพสกนิกรสำคัญกว่าชีวิตของข้า ข้าจะยอมเสี่ยง"

พระองค์ทรงนำคณะผู้ติดตามที่กล้าหาญที่สุดจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปยังแหล่งน้ำอันศักดิ์สิทธิ์

เมื่อไปถึง ภาพที่ปรากฏคือ น้ำในบ่อศักดิ์สิทธิ์นั้นมีสีขุ่นมัวและมีกลิ่นเหม็นเน่า

"ดูเหมือนว่า จะมีสิ่งแปลกปลอมบางอย่างปนเปื้อนอยู่" พระเจ้าจักรพรรดิทรงกล่าว

พระองค์ทรงลงไปสำรวจในบ่อด้วยพระองค์เอง

"ขอให้ข้าเป็นผู้ลงไปเอง"

แม้จะมีผู้ทูลคัดค้าน แต่พระองค์ก็มิได้ทรงยินยอม

เมื่อพระองค์ทรงลงไปในบ่อ ก็ทรงพบว่า มีหินสีดำก้อนใหญ่ที่แผ่รัศมีแห่งพิษร้ายอยู่

"นี่แหละคือสาเหตุ!"

พระองค์ทรงพยายามดันหินก้อนนั้นออก

แต่หินนั้นหนักอึ้ง ราวกับจะติดตรึงอยู่กับพื้น

พิษร้ายจากหินแผ่กระจายออกมา

พระเจ้าจักรพรรดิทรงเริ่มรู้สึกอ่อนแรง

"ฝ่าบาท!" ผู้ติดตามตะโกนด้วยความตกใจ

พระองค์ทรงใช้พละกำลังเฮือกสุดท้าย ดันหินก้อนนั้นออกจากปากบ่อ

ทันทีที่หินก้อนนั้นกระเด็นออกมา น้ำในบ่อก็กลับใสสะอาดดังเดิม

แต่พิษร้ายนั้นได้เข้าสู่พระวรกายของพระเจ้าจักรพรรดิแล้ว

"ฝ่าบาท!"

พระองค์ทรงล้มลง

"จง...จงนำน้ำนี้ไป...รักษาประชาชน..."

พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์

เมื่อข่าวการเสียสละของพระเจ้าจักรพรรดิแพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักร ประชาชนต่างโศกเศร้าเสียใจ

พวกเขาได้นำน้ำจากบ่อศักดิ์สิทธิ์ไปรักษาโรค และโรคระบาดก็ค่อยๆ หายไป

อาณาจักรมหาวันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

ประชาชนต่างรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเสียสละพระชนม์ชีพเพื่อความอยู่รอดของพวกเขา