กษัตริย์ผู้ไม่ทรงเกรงกลัวต่ออุปสรรค

กษัตริย์ผู้ไม่ทรงเกรงกลัวต่ออุปสรรค

ณ อาณาจักรกาญจนบุรีอันรุ่งเรือง มีพระเจ้าวิเศษชัย กษัตริย์ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถ และทรงเป็นที่รักของพสกนิกร พระองค์ทรงปกครองด้วยความยุติธรรมและเข้มแข็ง

วันหนึ่ง เกิดมหาวาตภัยครั้งใหญ่ขึ้น ลมพายุพัดกระหน่ำอย่างรุนแรง ทำลายบ้านเรือน เสนาบดีและประชาชนต่างหวาดกลัว

"ฝ่าบาท! พายุร้ายนี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน!" เสนาบดีทูลรายงานด้วยความตื่นตระหนก

พระเจ้าวิเศษชัยทรงมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ามืดครึ้ม ลมพัดแรงจนต้นไม้ใหญ่โค่นล้ม

"ข้าเห็นแล้ว" พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

ประชาชนต่างวิ่งหนีตาย

"เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว!"

พระเจ้าวิเศษชัยทรงมีรับสั่งให้เหล่าทหารช่วยกันอพยพประชาชนไปยังที่ปลอดภัย

"จงรีบนำทุกคนไปยังถ้ำใหญ่ที่อยู่ทางทิศเหนือ!"

พระองค์ทรงนำทัพช่วยกันเร่งอพยพ

"ทุกคน! อย่าตื่นตระหนก! เราจะผ่านมันไปด้วยกัน!"

ขณะที่กำลังอพยพ ทรงเห็นหญิงชราคนหนึ่งล้มลง

"คุณย่า!"

พระองค์รีบเข้าไปประคอง

"ข้าจะช่วยท่านเอง"

แต่ทันใดนั้น ลมพายุได้พัดแรงขึ้นอีก

พายุได้พัดเอาต้นไม้ใหญ่ล้มลงมาทับทางเข้าถ้ำใหญ่

"แย่แล้ว! ทางเข้าถูกปิดกั้นแล้ว!"

ประชาชนส่งเสียงร้องด้วยความสิ้นหวัง

"เราจะทำอย่างไรดี? เราติดอยู่ที่นี่แล้ว!"

พระเจ้าวิเศษชัยทรงสงบพระทัย

"อย่าเพิ่งสิ้นหวัง! เรายังมีทางอื่น"

พระองค์ทรงมีรับสั่งให้เหล่าทหารและประชาชนช่วยกันหาทางออก

"เราต้องหาทางอื่น! เราจะยอมแพ้ไม่ได้!"

เหล่าทหารและประชาชนพากันช่วยกันขุดดิน ย้ายก้อนหิน

แต่ลมพายุยังคงพัดแรง

พระเจ้าวิเศษชัยทรงนำเอง

"ข้าจะนำเอง! ทุกคนช่วยกัน!"

พระองค์ทรงใช้พระองค์เองเป็นโล่กำบัง เมื่อมีสิ่งของปลิวมา

พระองค์ทรงเหนื่อยล้า แต่ก็มิได้ยอมแพ้

"เราต้องไปให้ถึงที่ปลอดภัย!"

ในที่สุด หลังจากพยายามอยู่นาน พวกเขาก็สามารถขุดทางเล็กๆ ออกมาได้

"สำเร็จแล้ว!"

ประชาชนต่างส่งเสียงไชโย

พระเจ้าวิเศษชัยทรงนำพาประชาชนทั้งหมดออกจากที่อันตราย

เมื่อพายุสงบลง พวกเขาก็กลับมายังอาณาจักร

บ้านเรือนเสียหายไปมาก แต่ก็ไม่มีผู้ใดเสียชีวิต

"ฝ่าบาท! ท่านช่วยชีวิตพวกเราไว้!"

ประชาชนพากันกล่าวขอบคุณ

พระเจ้าวิเศษชัยทรงยิ้ม

"ข้าเพียงทำหน้าที่ของข้า"

พระองค์ทรงมีรับสั่งให้เริ่มการก่อสร้างอาณาจักรใหม่

"เราจะสร้างอาณาจักรให้แข็งแกร่งกว่าเดิม!"

ประชาชนต่างร่วมมือกัน

"พวกเราจะช่วยท่าน!"

อาณาจักรกาญจนบุรีกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง

พระเจ้าวิเศษชัยทรงเป็นที่รักยิ่งกว่าเดิม เพราะพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ผู้ไม่ทรงเกรงกลัวต่ออุปสรรคใดๆ