กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
ณ อาณาจักรสิริวัชร อันเป็นอาณาจักรที่มั่งคั่งและงดงาม ปกครองโดยพระเจ้าวิโรจน์ชัย ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถและทรงเป็นที่รักของพสกนิกร
วันหนึ่ง มีนักปราชญ์ผู้หนึ่ง นามว่า 'ปัญญา' ได้เดินทางมายังอาณาจักรของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
ปัญญาเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงทราบถึงกิตติศัพท์ของปัญญา จึงมีรับสั่งให้นำปัญญามาเข้าเฝ้า
"ท่านปัญญา ยินดีต้อนรับสู่สิริวัชร" พระเจ้าวิโรจน์ชัยตรัสด้วยรอยยิ้ม
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเป็นเกียรติยิ่งที่ได้เข้าเฝ้า"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงสนทนากับปัญญา
"ข้าได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานาน ข้าอยากจะขอคำปรึกษาจากท่าน"
ปัญญาขานรับ
"หากสิ่งใดที่ข้าพเจ้าสามารถช่วยเหลือได้ ยินดีเสมอพ่ะย่ะค่ะ"
ทั้งสองสนทนากันอย่างถูกคอ
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความรู้และความเฉลียวฉลาดของปัญญา
"ท่านปัญญา หากท่านประสงค์สิ่งใด ขอให้บอกข้า"
ปัญญาน้อมศีรษะ
"ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์สิ่งใดเป็นพิเศษพ่ะย่ะค่ะ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าอยากจะให้ท่านเป็นที่ปรึกษาของข้า"
ปัญญาลังเล
"แต่ว่า..."
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแย้ง
"ข้าเห็นว่า ท่านมีปัญญาญาณที่สามารถช่วยเหลืออาณาจักรของเราได้"
ปัญญากล่าว
"ฝ่าบาท ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์ตำแหน่งใดๆ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าจะยกย่องท่านให้เป็นมหาอำมาตย์"
ปัญญาส่ายหน้า
"ข้าพเจ้ามิได้ต้องการลาภยศสรรเสริญ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแปลกใจ
"เหตุใดเล่า?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้ามีความสุขกับการเรียนรู้ และแบ่งปันความรู้"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงพิจารณา
"หากท่านไม่ต้องการตำแหน่งเช่นนั้น แล้วท่านต้องการสิ่งใด?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้าเพียงต้องการพื้นที่เล็กๆ ในอาณาจักรของท่าน เพื่อตั้งเป็นสำนักเรียน"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงยิ้ม
"แน่นอน! ข้าจะให้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ"
ปัญญาได้ตั้งสำนักเรียนขึ้น และได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้คนมากมาย
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความไม่ติดในลาภยศของปัญญา
"ท่านปัญญา ท่านเป็นแบบอย่างที่ดี"
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเพียงทำในสิ่งที่ตนเองรัก"
ในที่สุด ปัญญาก็ได้กลายเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
แม้ว่าจะไม่ได้มีตำแหน่งสูงส่ง แต่เขาก็ได้ทำประโยชน์ให้แก่อาณาจักรอย่างมหาศาล
อาณาจักรสิริวัชรจึงเป็นอาณาจักรแห่งปัญญาและความเจริญรุ่งเรือง
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การไม่ยึดติดในลาภยศสรรเสริญ ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง.
บารมีที่บำเพ็ญ: อุเบกขาบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
320จตุกกนิบาตสารทวาหนชาดก
สารทวาหนชาดก ณ แคว้นมคธ อันเป็นที่ตั้งแห่งนครราชคฤห์ อันโอ่อ่าและมั่งคั่ง ในสมัยพุทธกาลอันรุ่งเรือง...
💡 ความโลภนำมาซึ่งความผิดหวัง การรู้จักพอใจในตนเอง ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
481เตรสกนิบาตพระโพธิสัตว์กับกะโหลกศีรษะ
พระโพธิสัตว์กับกะโหลกศีรษะณ เมืองพาราณสีอันโอ่อ่า ปกคลุมไปด้วยสถาปัตยกรรมอันงดงาม และสวนสาธารณะที่ร่...
💡 ความเมตตา คือยาแก้ทุกข์ที่แท้จริง การมีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อสรรพสัตว์ ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความเจริญ.
317จตุกกนิบาตมหาธนุปชาดก
มหาธนุปชาดกในอดีตกาล เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ทรงเวียนว่ายอยู่ในสังสารวัฏ ทรงได้อุบัติเป็น 'ธนู' อัน...
💡 พลังที่แท้จริงอยู่ที่การใช้ปัญญาและเมตตาควบคู่ไปกับการแสดงกำลัง
287ติกนิบาตมหาปาลชาดก
มหาปาลชาดก ในอดีตกาล เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์ทรงเวียนว่ายตายเกิดเป็นพระอินทร์ผู้ปกครองสวรรค์ชั้นดาวดึง...
💡 การใช้ปัญญาแก้ไขปัญหาประเสริฐกว่าการใช้กำลัง และความซื่อสัตย์สุจริตเป็นคุณธรรมของผู้ปกครอง
321จตุกกนิบาตกัจจานชาดก
กัจจานชาดก ณ แคว้นมคธอันรุ่งเรือง มีเมืองหลวงที่ยิ่งใหญ่นามว่า ราชคฤห์ พระราชาผู้ทรงทศพิธราชธรรมปกค...
💡 การกระทำใดๆ ที่เกิดจากความโลภ โกรธ หลง ย่อมนำมาซึ่งทุกข์โทษ และผลร้ายแก่ตนเองและผู้อื่น การละเว้นความชั่ว บำเพ็ญความดี และการสำนึกผิดในบาปกรรมที่เคยได้กระทำไว้ ย่อมนำมาซึ่งความสุขสวัสดี และความเจริญรุ่งเรือง
334จตุกกนิบาตมหาปาลกชาดก
มหาปาลกชาดก ณ แคว้นกาสี มีเมืองอันรุ่งเรืองนามว่า พาราณสี เมืองนี้เป็นศูนย์กลางแห่งการค้าและวัฒนธรรม...
💡 การคบคนพาล ย่อมนำไปสู่ความเสื่อม การตั้งใจทำความดีและการกลับตัวกลับใจ ย่อมนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง
— Multiplex Ad —