อัคคิสาสชาดก (เรื่องพระพุทธเจ้าทรงเป็นกษัตริย์)

อัคคิสาสชาดก

ณ อาณาจักรโกศลอันกว้างใหญ่ไพศาล ในอดีตกาล พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็น “พระเจ้าราชา” ผู้ทรงปกครองบ้านเมืองด้วยความเข้มงวด แต่ก็ทรงยึดมั่นในความถูกต้องและยุติธรรม ทรงมีพระมเหสีผู้เลอโฉม นามว่า “พระนางอัคคิสา” พระนางทรงมีรูปโฉมงดงามราวกับเทพธิดา และทรงมีจิตใจที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง

วันหนึ่ง พระนางอัคคิสาประชวรหนัก แพทย์หลวงพยายามรักษาเต็มที่ แต่ก็ไม่เป็นผล พระอาการของพระนางกลับทรุดลงทุกวัน พระเจ้าราชาทรงทุกข์พระทัยเป็นอย่างยิ่ง ทรงพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้พระมเหสีหายประชวร “เราจะต้องหาวิธีใดก็ได้ เพื่อให้พระมเหสีกลับมามีพระชนม์ชีพ!” พระองค์ตรัสกับเหล่าข้าราชบริพารด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ

ขณะที่พระนางอัคคิสากำลังจะสิ้นพระชนม์ ท่านปุโรหิตได้กราบทูลพระราชาว่า “ข้าแต่พระองค์ การรักษาพระนางอัคคิสาในขณะนี้ เป็นเรื่องที่ยากยิ่งนัก แต่หากพระองค์ทรงปรารถนาอย่างแท้จริง มีหนทางเดียวเท่านั้นที่จะสามารถทำได้” “หนทางใดเล่า!” พระราชาทรงตรัสถามอย่างกระวนกระวาย “ข้าแต่พระองค์ หากพระองค์ทรงยอมเสียสละเลือดเนื้อของพระองค์เอง นำมาผสมกับยาที่ปรุงจากสมุนไพรหายากบางชนิด แล้วนำไปถวายพระนางอัคคิสา พระนางก็อาจจะฟื้นคืนพระชนม์ชีพได้”

พระเจ้าราชาทรงได้ยินดังนั้น ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทรงตัดสินพระทัยทันที “เราจะทำ! เราจะเสียสละทุกอย่าง เพื่อให้พระมเหสีของเรามีชีวิตอยู่!” พระองค์ทรงมีรับสั่งให้แพทย์หลวงรีบเตรียมการ

แพทย์หลวงได้รีบนำสมุนไพรหายากมาปรุงเป็นยา และให้พระราชาทรงบั่นพระบาทของพระองค์ เพื่อให้เลือดไหลออกมา เมื่อเลือดของพระราชาไหลผสมกับยา ยาได้กลายเป็นสีแดงฉานราวกับเลือดบริสุทธิ์

พระราชาทรงนำยานั้นไปถวายพระนางอัคคิสาด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง “ที่รัก” พระองค์ตรัส “จงดื่มยานี้ แล้วท่านจะหายประชวร” พระนางอัคคิสาเมื่อทรงเห็นพระสวามีในสภาพที่อ่อนแรง และทรงทราบถึงการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ก็ทรงมีพระหฤทัยสะเทือนพระทัยเป็นที่สุด

พระนางทรงค่อยๆ ยกถ้วยยาขึ้นมาดื่ม ทันทีที่ยาเข้าสู่พระวรกาย อาการประชวรของพระนางก็พลันดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ พระนางทรงลืมพระเนตรขึ้นมามองพระสวามี “ท่าน…” พระนางตรัสเสียงแผ่ว “ท่านทำเพื่อหม่อมฉันถึงเพียงนี้…”

พระเจ้าราชาทรงยิ้มอย่างอ่อนแรง “เราทำทุกอย่างเพื่อเจ้า” พระองค์ตรัส “ขอเพียงเจ้าหายประชวร”

ตั้งแต่นั้นมา พระนางอัคคิสาก็ทรงหายจากอาการประชวร และกลับมามีพระพลานามัยที่สมบูรณ์อีกครั้ง ความรักของพระราชาและพระมเหสีก็ยิ่งแน่นแฟ้นยิ่งขึ้นไปอีก

เรื่องราวการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าราชา เพื่อรักษาพระมเหสีอันเป็นที่รักนั้น เป็นที่เล่าขานไปทั่วอาณาจักร และเป็นเครื่องเตือนใจให้ทุกคนได้ตระหนักถึงคุณค่าของความรัก ความเสียสละ และการไม่เห็นแก่ตัว

พระโพธิสัตว์ในชาตินั้น ได้แสดงถึง “อัคคิสาสะ” หรือ “บารมีแห่งการเสียสละ” ซึ่งเป็นบารมีที่ยิ่งใหญ่ การเสียสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อผู้อื่นนั้น เป็นคุณธรรมอันสูงส่งที่นำมาซึ่งความสุขและความเจริญ