มหาสุมมหาชาดก

มหาสุมมหาชาดก

ณ แคว้นโกศลอันไพศาล มีพระราชาผู้ทรงธรรมนามว่า พระเจ้ามหาสุมมะ พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ผู้เปี่ยมด้วยทศพิธราชธรรม ปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้วยความผาสุก

แต่กระนั้นก็ตาม พระเจ้ามหาสุมมะก็ยังทรงมีพระทัยห่วงใยในทุกข์สุขของเหล่าราษฎร

วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ทรงประทับอยู่บนพระราชบัลลังก์ ก็ทรงมีพระดำริว่า “เราจะทำสิ่งใดได้บ้าง เพื่อให้เหล่าราษฎรมีความสุขยิ่งขึ้น?”

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงก้องกังวานดังมาจากเบื้องบน

“ท่านราชา หากท่านปรารถนาจะให้เหล่าราษฎรมีความสุข จงสร้าง ‘มหาสุมมสถาน’ ขึ้น”

พระเจ้ามหาสุมมะทรงได้ยินดังนั้น ก็ทรงแปลกพระทัยยิ่งนัก “มหาสุมมสถาน? มันคือสิ่งใดเล่า?”

เสียงก้องกังวานนั้นก็ตอบว่า “มหาสุมมสถาน คือสถานที่ที่เหล่าราษฎรสามารถมาขอคำปรึกษา ขอความช่วยเหลือ และขอความยุติธรรมได้”

พระเจ้ามหาสุมมะทรงรับฟังคำแนะนำด้วยความเลื่อมใส จึงทรงมีพระบัญชาให้สร้าง ‘มหาสุมมสถาน’ ขึ้น

มหาสุมมสถานถูกสร้างขึ้นอย่างงดงาม และเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าถึงได้

เมื่อมีผู้ใดเดือดร้อน หรือมีปัญหา ก็จะมาที่มหาสุมมสถาน เพื่อขอคำปรึกษาจากพระเจ้ามหาสุมมะ

พระองค์ทรงรับฟังปัญหาของเหล่าราษฎรอย่างตั้งใจ และทรงแก้ไขปัญหาเหล่านั้นด้วยความยุติธรรม

ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องทรัพย์สิน เรื่องความขัดแย้งในครอบครัว หรือแม้แต่เรื่องที่ดิน

พระเจ้ามหาสุมมะทรงใช้พระปรีชาญาณ และพระเมตตา ในการตัดสินปัญหา

ด้วยเหตุนี้เอง มหาสุมมสถานจึงกลายเป็นศูนย์รวมแห่งความสุข ความยุติธรรม และความสงบสุขของอาณาประชาราษฎร์

เมื่อเหล่าราษฎรมีความสุข ก็ย่อมนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองแก่บ้านเมือง

ในขณะเดียวกัน ณ ป่าหิมพานต์ อันเป็นที่อยู่ของพระโพธิสัตว์เจ้า (ซึ่งก็คือ พระเจ้ามหาสุมมะในอดีตชาติ) พระโพธิสัตว์เจ้าทรงเป็นผู้มีจิตใจใฝ่ในธรรม

พระองค์ทรงมีสระโบกขรณีอันศักดิ์สิทธิ์ ที่มีน้ำใสสะอาด และมีดอกบัวนานาชนิด

วันหนึ่ง มีฤาษีตนหนึ่ง ได้เดินทางมาถึงสระโบกขรณี

“ข้าต้องการน้ำสะอาดเพื่อชำระล้างร่างกาย” ฤาษีกล่าว

พระโพธิสัตว์เจ้าทรงประทานน้ำในสระให้แก่ฤาษี

จากนั้น ก็มีพญานาคตนหนึ่ง มาขอข้าพเจ้า

“ข้าต้องการที่อยู่เพื่อหลบภัยจากพญาครุฑ” พญานาคกล่าว

พระโพธิสัตว์เจ้าทรงประทานสระโบกขรณีให้เป็นที่อยู่แก่พญานาค

ต่อมา ก็มีพระราชาองค์หนึ่ง เสด็จมาขอที่พัก

“ข้าต้องการที่พักผ่อนระหว่างการเดินทาง” พระราชาตรัส

พระโพธิสัตว์เจ้าทรงประทานที่พักให้แก่พระราชา

ไม่ว่าใครจะมาขอสิ่งใด พระโพธิสัตว์เจ้าก็ทรงประทานให้ด้วยความเต็มใจ

จนกระทั่งวันหนึ่ง พระโพธิสัตว์เจ้าทรงปรารถนาจะทดสอบจิตใจของตนเอง

พระองค์ทรงสร้าง ‘มหาสุมมสถาน’ ขึ้นในป่า

มหาสุมมสถานนั้น ไม่ใช่สิ่งก่อสร้าง แต่เป็นสถานที่ที่พระโพธิสัตว์เจ้า ทรงทำหน้าที่เป็นผู้ให้

พระองค์ทรงรับฟังปัญหาของสรรพสัตว์ทั้งหลาย และทรงแก้ไขปัญหาเหล่านั้นด้วยพระปรีชาญาณ

เมื่อเหล่าสรรพสัตว์ได้พบกับพระโพธิสัตว์เจ้า ก็ย่อมเกิดความสงบสุข และความพอใจ

นี่คือเรื่องราวของมหาสุมมหาชาดก ที่สอนให้เราเห็นถึงความสำคัญของการเป็นผู้ให้ และการสร้างสถานที่ที่เอื้อต่อการช่วยเหลือผู้อื่น