พระโพธิสัตว์กับลิงจอมขโมย

พระโพธิสัตว์กับลิงจอมขโมย

ในป่าอันอุดมสมบูรณ์ มีต้นไผ่สูงตระหง่าน เป็นที่อาศัยของฝูงลิงฝูงหนึ่ง ในบรรดาฝูงลิงนั้น มีลิงตัวหนึ่งมีนิสัยขี้ขโมย ชอบแอบหยิบฉวยสิ่งของของผู้อื่นอยู่เสมอ แม้ว่ามันจะมีอาหารบริบูรณ์ก็ตาม

ลิงตัวนั้นมีชื่อว่า 'โกกะ' มันมักจะแอบขโมยหน่อไม้จากรังของกระรอก หรือผลไม้จากสวนของชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียง

ในฝูงลิงนั้น มีลิงตัวหนึ่งที่แสนจะใจดี มีเมตตา และมีความคิดเฉลียวฉลาด ลิงตัวนั้นคือพระโพธิสัตว์

พระโพธิสัตว์พยายามตักเตือนโกกะอยู่เสมอ “โกกะเอ๋ย” พระโพธิสัตว์กล่าว “การขโมยของผู้อื่นเป็นสิ่งที่ไม่ดี เจ้าควรรู้จักหาอาหารด้วยตนเอง”

“ข้าไม่เห็นจะเป็นไรเลย” โกกะตอบอย่างไม่ใยดี “พวกนั้นมีเยอะแยะ ข้าเอาไปนิดหน่อย พวกเขาก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร”

“แต่นั่นเป็นทรัพย์สินของพวกเขา” พระโพธิสัตว์กล่าว “การขโมย ย่อมนำมาซึ่งบาปกรรม”

“บาปกรรมคืออะไร?” โกกะถาม “ข้าไม่เคยเห็นมันเลย!”

พระโพธิสัตว์พยายามอธิบายถึงผลของการกระทำ แต่โกกะกลับไม่เคยฟัง

วันหนึ่ง โกกะได้แอบเข้าไปในสวนผลไม้ของชาวบ้าน และได้เห็นผลมะม่วงสุกผลหนึ่งที่อยู่บนต้นมะม่วง

“ผลมะม่วงลูกนั้นดูน่ากินยิ่งนัก!” โกกะคิด “ข้าจะต้องเอามาให้ได้!”

มันปีนขึ้นไปบนต้นมะม่วง และพยายามจะเด็ดผลมะม่วง แต่ผลมะม่วงนั้นอยู่สูงเกินไป

ในขณะนั้นเอง เจ้าของสวนผลไม้ก็เดินเข้ามาเห็นโกกะกำลังพยายามจะขโมยมะม่วง

“ไอ้ลิงเจ้าเล่ห์!” เจ้าของสวนตะโกน “แกกล้าดียังไงมาขโมยผลไม้ของข้า!”

เจ้าของสวนจึงหยิบไม้ขึ้นมา และไล่ตีโกกะ

โกกะตกใจมาก รีบปีนลงจากต้นมะม่วง และวิ่งหนีไป

แต่ด้วยความที่มันพยายามจะเด็ดผลมะม่วงที่อยู่สูงเกินไป ทำให้มันพลัดตกลงมาจากต้นมะม่วง

“โอ๊ย!” โกกะร้องด้วยความเจ็บปวด “ขาข้าหัก!”

พระโพธิสัตว์ที่กำลังเดินผ่านมา เห็นโกกะกำลังนอนร้องคร่ำครวญอยู่ใต้ต้นมะม่วง

“โกกะ! เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?” พระโพธิสัตว์ถาม

“ข้าพยายามจะเด็ดมะม่วง แต่ดันพลัดตกลงมา” โกกะตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “ขาข้าหักแล้ว”

พระโพธิสัตว์รู้สึกสงสารโกกะ จึงรีบเข้าไปช่วยเหลือ

“อย่าเพิ่งหมดหวังนะ” พระโพธิสัตว์กล่าว “ข้าจะช่วยเจ้า”

พระโพธิสัตว์จึงรีบไปหาใบไม้และสมุนไพรที่มีสรรพคุณในการรักษาบาดแผล และนำมาพันแผลให้โกกะ

จากนั้น พระโพธิสัตว์ก็ช่วยพยุงโกกะกลับไปยังรังของพวกมัน

เมื่อโกกะหายดีแล้ว มันก็รู้สึกสำนึกผิดต่อการกระทำของตนเอง

“ขอบคุณท่านมากนะ พระโพธิสัตว์” โกกะกล่าว “ข้าเคยทำไม่ดีกับท่านหลายครั้ง แต่ท่านก็ยังคงมีน้ำใจช่วยเหลือข้า”

“การช่วยเหลือผู้อื่น คือหน้าที่ของเรา” พระโพธิสัตว์กล่าว “เจ้าจงจำไว้ว่า การขโมยของผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความทุกข์”

ตั้งแต่นั้นมา โกกะก็เลิกนิสัยขี้ขโมย และหันมาเป็นลิงที่ขยันหมั่นเพียร และรู้จักแบ่งปันให้กับผู้อื่น

พระโพธิสัตว์ได้สอนบทเรียนอันล้ำค่าว่า การมีความโลภและการละเมิดสิทธิของผู้อื่น ย่อมนำมาซึ่งความเดือดร้อน แต่การมีน้ำใจ การช่วยเหลือผู้อื่น และการมีความซื่อสัตย์ คือหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง.