พระโพธิสัตว์เป็นพญานาคผู้มีธรรม

พญานาคผู้ทรงธรรม

ในบาดาลอันลึกลับและงดงาม ที่ซึ่งมีปราสาทแก้วผลึกประดับประดาด้วยอัญมณีหลากสีสัน อาศัยพญานาคผู้สูงศักดิ์ตนหนึ่ง พญานาคตนนี้มีร่างกายสง่างาม ปกคลุมด้วยเกล็ดสีรุ้งสะท้อนประกายระยิบระยับ แววตาของเขาฉายแววแห่งปัญญาและความเมตตา เขาคือพระโพธิสัตว์ผู้ทรงบำเพ็ญเพียรเพื่อธรรม

กาลครั้งหนึ่ง เกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างเผ่าพันธุ์ของพญานาคด้วยกันเอง สองฝ่ายต่างมีความบาดหมางกันมานาน และพร้อมที่จะทำสงครามเต็มรูปแบบ

พญานาคสองตนที่เป็นหัวหน้าของแต่ละฝ่าย ต่างก็มีทิฐิมานะสูง ไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่กัน

“ข้าจะไม่ยอมยกเรื่องนี้ให้ง่ายๆ” พญานาคตนหนึ่งกล่าว “พวกมันต้องชดใช้!”

“เช่นกัน!” พญานาคอีกตนสวนกลับ “เราจะสู้จนถึงที่สุด!”

บรรดาสัตว์บริวารของพญานาคทั้งสองฝ่าย ต่างก็รู้สึกหวาดกลัวต่อสงครามที่จะเกิดขึ้น พวกเขารู้ดีว่าสงครามนั้นย่อมนำมาซึ่งความสูญเสีย

พญานาคพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นผู้ที่เปี่ยมไปด้วยธรรมะ ได้เห็นเหตุการณ์ดังกล่าวด้วยความเสียใจ เขาจึงตัดสินใจที่จะเข้าไประงับความขัดแย้ง

“ท่านทั้งสอง” พญานาคพระโพธิสัตว์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่ทรงพลัง “เหตุใดจึงมาทะเลาะกันเช่นนี้เล่า?”

“ท่านไม่เข้าใจ!” พญานาคตนหนึ่งกล่าว “พวกนั้นมันดูถูกเรา!”

“เราจะไม่ยอมให้พวกมันเอาเปรียบ!” พญานาคอีกตนเสริม

“การเอาเปรียบนั้น เป็นสิ่งที่ไม่ดี” พญานาคพระโพธิสัตว์กล่าว “แต่การตอบโต้ด้วยสงครามนั้น ย่อมนำมาซึ่งความเสียหายที่ใหญ่หลวงกว่า”

“แล้วเราจะทำอย่างไรเล่า?” พญานาคตนหนึ่งถาม

“จงใช้สติปัญญาและความเข้าใจ” พญานาคพระโพธิสัตว์แนะนำ “ลองพูดคุยกันด้วยเหตุผล ปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางออก”

“แต่พวกมันไม่ยอมฟังเรา!” พญานาคตนหนึ่งกล่าว

“หากท่านลองเปิดใจฟังพวกเขาก่อน” พญานาคพระโพธิสัตว์เสนอ “บางทีท่านอาจจะเข้าใจเหตุผลของพวกเขา”

พญานาคทั้งสองตนเริ่มลังเล พวกเขาไม่เคยคิดถึงการเจรจาอย่างจริงจังมาก่อน

“ท่านลองพิจารณาถึงผลที่จะเกิดขึ้นหากเกิดสงคราม” พญานาคพระโพธิสัตว์กล่าวต่อ “จะมีผู้บริสุทธิ์ต้องเดือดร้อนมากมาย ทรัพย์สมบัติจะสูญเสียไป และความสามัคคีของพวกเราก็จะหมดสิ้นไป”

คำพูดของพญานาคพระโพธิสัตว์นั้น ทำให้พญานาคทั้งสองตนเริ่มคิดทบทวน

“จริงด้วย” พญานาคตนหนึ่งยอมรับ “หากเกิดสงคราม เราก็ไม่ได้อะไรเลย”

“เราควรจะหาทางออกอื่น” พญานาคอีกตนเห็นด้วย

พญานาคพระโพธิสัตว์จึงได้นัดหมายให้พญานาคทั้งสองฝ่ายมาเจรจากัน เขาได้เป็นผู้ไกล่เกลี่ย และช่วยให้ทั้งสองฝ่ายเข้าใจซึ่งกันและกัน

ด้วยการพูดคุยอย่างมีเหตุผลและด้วยความเมตตาในที่สุด ทั้งสองฝ่ายก็สามารถยุติความขัดแย้งได้

“ขอบคุณท่านมาก พญานาคผู้ทรงธรรม” พญานาคทั้งสองฝ่ายกล่าวพร้อมกัน “ท่านได้ช่วยให้พวกเราหลุดพ้นจากสงคราม”

“นี่คือสิ่งที่ข้าพึงกระทำ” พญานาคพระโพธิสัตว์กล่าว “การรักษาความสามัคคีและธรรมะไว้ ย่อมเป็นสิ่งสำคัญที่สุด”

นับแต่นั้นมา เผ่าพันธุ์ของพญานาคก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข และเคารพในหลักธรรมที่พญานาคพระโพธิสัตว์ได้สอนไว้