พระโพธิสัตว์เป็นพญานาคผู้มีปัญญา

พญานาคผู้มีปัญญา

ในวังบาดาลอันโอ่อ่า ตระการตาด้วยแสงสีของอัญมณีที่ส่องประกายวับวาว อาศัยพญานาคผู้ทรงภูมิปัญญาตนหนึ่ง พระองค์ทรงมีพระนามว่า “มุนินทร์” พระองค์ทรงเป็นที่เคารพรักของเหล่าพญานาคด้วยกัน ด้วยพระปรีชาสามารถในการแก้ไขปัญหาต่างๆ พระองค์คือพระโพธิสัตว์ผู้ทรงบำเพ็ญเพียรเพื่อปัญญาบารมี

กาลครั้งหนึ่ง เกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างเผ่าพันธุ์ของพญานาคด้วยกันเอง สองฝ่ายต่างมีความบาดหมางกันมานาน และพร้อมที่จะทำสงครามเต็มรูปแบบ

พญานาคสองตนที่เป็นหัวหน้าของแต่ละฝ่าย ต่างก็มีทิฐิมานะสูง ไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่กัน

“ข้าจะไม่ยอมยกเรื่องนี้ให้ง่ายๆ” พญานาคตนหนึ่งกล่าว “พวกมันต้องชดใช้!”

“เช่นกัน!” พญานาคอีกตนสวนกลับ “เราจะสู้จนถึงที่สุด!”

บรรดาสัตว์บริวารของพญานาคทั้งสองฝ่าย ต่างก็รู้สึกหวาดกลัวต่อสงครามที่จะเกิดขึ้น พวกเขารู้ดีว่าสงครามนั้นย่อมนำมาซึ่งความสูญเสีย

พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์ ได้เห็นเหตุการณ์ดังกล่าวด้วยความเสียใจ พระองค์จึงตัดสินใจที่จะเข้าไประงับความขัดแย้ง

“ท่านทั้งสอง” พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่ทรงพลัง “เหตุใดจึงมาทะเลาะกันเช่นนี้เล่า?”

“ท่านไม่เข้าใจ!” พญานาคตนหนึ่งกล่าว “พวกนั้นมันดูถูกเรา!”

“เราจะไม่ยอมให้พวกมันเอาเปรียบ!” พญานาคอีกตนเสริม

“การเอาเปรียบนั้น เป็นสิ่งที่ไม่ดี” พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์กล่าว “แต่การตอบโต้ด้วยสงครามนั้น ย่อมนำมาซึ่งความเสียหายที่ใหญ่หลวงกว่า”

“แล้วเราจะทำอย่างไรเล่า?” พญานาคตนหนึ่งถาม

“จงใช้สติปัญญาและความเข้าใจ” พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์แนะนำ “ลองพูดคุยกันด้วยเหตุผล ปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางออก”

“แต่พวกมันไม่ยอมฟังเรา!” พญานาคตนหนึ่งกล่าว

“หากท่านลองเปิดใจฟังพวกเขาก่อน” พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์เสนอ “บางทีท่านอาจจะเข้าใจเหตุผลของพวกเขา”

พญานาคทั้งสองตนเริ่มลังเล พวกเขาไม่เคยคิดถึงการเจรจาอย่างจริงจังมาก่อน

“ท่านลองพิจารณาถึงผลที่จะเกิดขึ้นหากเกิดสงคราม” พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์กล่าวต่อ “จะมีผู้บริสุทธิ์ต้องเดือดร้อนมากมาย ทรัพย์สมบัติจะสูญเสียไป และความสามัคคีของพวกเราก็จะหมดสิ้นไป”

คำพูดของพญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์นั้น ทำให้พญานาคทั้งสองตนเริ่มคิดทบทวน

“จริงด้วย” พญานาคตนหนึ่งยอมรับ “หากเกิดสงคราม เราก็ไม่ได้อะไรเลย”

“เราควรจะหาทางออกอื่น” พญานาคอีกตนเห็นด้วย

พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์จึงได้นัดหมายให้พญานาคทั้งสองฝ่ายมาเจรจากัน พระองค์ได้เป็นผู้ไกล่เกลี่ย และช่วยให้ทั้งสองฝ่ายเข้าใจซึ่งกันและกัน

ด้วยการพูดคุยอย่างมีเหตุผลและด้วยความเมตตา ในที่สุด ทั้งสองฝ่ายก็สามารถยุติความขัดแย้งได้

“ขอบคุณท่านมาก พญานาคผู้มีปัญญา” พญานาคทั้งสองฝ่ายกล่าวพร้อมกัน “ท่านได้ช่วยให้พวกเราหลุดพ้นจากสงคราม”

“นี่คือสิ่งที่ข้าพึงกระทำ” พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์กล่าว “การใช้ปัญญาเพื่อแก้ไขปัญหา ย่อมนำมาซึ่งสันติสุข”

นับแต่นั้นมา เผ่าพันธุ์ของพญานาคก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข และเคารพในปัญญาที่พญานาคพระโพธิสัตว์มุนินทร์ได้สอนไว้