
ณ เมืองเวฬุวัน อันร่มรื่นด้วยหมู่ไม้เขียวขจี มีพ่อค้าผู้มั่งคั่งอาศัยอยู่ พ่อค้านี้มีบุตรชายชื่อ สาลก เป็นผู้มีรูปงาม มีปัญญาเฉลียวฉลาด และมีนิสัยดีงาม
สาลกเป็นผู้ที่รักและเคารพบิดามารดาเป็นอย่างยิ่ง เขาคอยปรนนิบัติรับใช้ และปฏิบัติตามคำสั่งสอนของท่านเสมอ
วันหนึ่ง พ่อค้าประสบปัญหาทางการค้าอย่างหนัก ทำให้เขาเป็นหนี้สินจำนวนมาก
“ลูกรัก พ่อกำลังมีปัญหาทางการค้า พ่อเป็นหนี้สินมากมาย เราอาจจะต้องสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมด” พ่อค้าร่ำไห้
สาลกมองดูบิดาด้วยความสงสาร “พ่อครับ อย่าเสียใจไปเลย ลูกจะหาทางช่วยเหลือ”
สาลกตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปค้าขายยังแดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้บิดา
“พ่อครับ ลูกจะเดินทางไปค้าขายที่แดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้พ่อ” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกกังวลใจ “ลูกรัก แดนไกลนั้นอันตรายมาก พ่อกลัวว่าเจ้าจะเป็นอันตราย”
“พ่อไม่ต้องห่วงครับ ลูกจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี” สาลกยืนยัน
สาลกเตรียมตัวออกเดินทาง พร้อมด้วยเสบียง และทรัพย์สินจำนวนหนึ่ง
เขาเดินทางไปยังเมืองท่า และขึ้นเรือสำเภาเพื่อเดินทางไปยังต่างแดน
ระหว่างทาง เรือสำเภาประสบพายุใหญ่ ทำให้เรือแตก และสาลกก็ลอยคอไปกับคลื่น
เขาพลัดหลงไปยังเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของยักษ์ผู้ดุร้าย
“เจ้าเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?” ยักษ์ถาม
“ข้าชื่อสาลก เป็นพ่อค้าที่ประสบอุบัติเหตุเรือล่ม” สาลกตอบ
ยักษ์ไม่พูดอะไร แต่กลับจับสาลกไปขังไว้ในถ้ำ
สาลกรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็ยังคงคิดถึงบิดา
“ข้าต้องหาทางกลับไปหาพ่อให้ได้” เขาคิด
ในขณะที่ถูกขังอยู่ในถ้ำ สาลกได้พบกับเพื่อนนักโทษคนอื่นๆ
“พวกท่านถูกจับมาที่นี่ได้อย่างไร?” สาลกถาม
“เราถูกยักษ์จับมา เพื่อเป็นอาหารของมัน” นักโทษคนอื่นๆ ตอบ
สาลกตกใจมาก เขาจึงคิดหาวิธีที่จะหลบหนี
เขาสังเกตเห็นว่า ยักษ์มักจะออกไปล่าเหยื่อในช่วงกลางคืน
“พวกเราต้องใช้โอกาสนี้ในการหลบหนี” สาลกกล่าว
เมื่อถึงเวลากลางคืน สาลกและนักโทษคนอื่นๆ ก็วางแผนหลบหนี
พวกเขาใช้ก้อนหินทุบประตูถ้ำ และวิ่งหนีออกไป
ยักษ์ได้ยินเสียง จึงรีบออกมาตามล่า
สาลกและนักโทษคนอื่นๆ วิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
ในที่สุด สาลกก็สามารถหนีออกมาจากเกาะของยักษ์ได้
เขาเดินทางกลับไปยังเมืองของตน และได้พบกับบิดา
“พ่อครับ ลูกกลับมาแล้ว” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกดีใจมาก ที่บุตรชายกลับมาอย่างปลอดภัย
“ลูกรัก พ่อคิดว่าพ่อจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว” พ่อค้าร้องไห้
สาลกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้บิดาฟัง
พ่อค้าประทับใจในความกล้าหาญและความภักดีของบุตรชาย
“ลูกพ่อ เจ้าช่างเป็นบุตรที่ดีงามยิ่งนัก” พ่อค้ารับปาก
ตั้งแต่นั้นมา สาลกก็ใช้ชีวิตอยู่กับบิดา และช่วยกันทำมาหากิน
ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความภักดีต่อบุพการี คือคุณธรรมอันประเสริฐ
— In-Article Ad —
ความภักดีต่อบุพการีเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ ควรยึดมั่นในความกตัญญูกตเวที
บารมีที่บำเพ็ญ: กตัญญูกตเวทีบารมี, สัจจบารมี
— Ad Space (728x90) —
276ติกนิบาตมหาวนชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าอันกว้างใหญ่ไพศาล ปกคลุมไปด้วยพฤกษานานาพันธุ์ที่แผ่กิ่งก้านสาข...
💡 ความผิดพลาดเกิดจากความโกรธและความหลง การสำนึกผิดและการให้อภัยคือหนทางสู่การแก้ไข
504ปกิณณกนิบาตนิทานชาดกที่ 504: พระโพธิสัตว์เป็นพญาอินทรีผู้มีอุเบกขา ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ท้องทุ่งอันกว้าง...
💡 ความโกรธและความริษยาเป็นเหมือนเพลิงที่เผาผลาญจิตใจตนเอง การมีอุเบกขาต่อสรรพสิ่งและต่ออารมณ์ของตนเอง จะนำมาซึ่งความสงบสุขที่แท้จริง
8เอกนิบาตมหาสุตโสมชาดก ในสมัยพุทธกาล ขณะที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ วัดพระเชตวัน เมืองสาวัตถี ท...
💡 กามคุณเป็นสิ่งลวงตา นำมาซึ่งความทุกข์ หากไม่รู้จักประมาณตนและยับยั้งชั่งใจ
277ติกนิบาตสาขชาดก ณ ดินแดนอันไกลโพ้น มีเมืองอันรุ่งเรืองนามว่า “เวสาลี” ในเมืองนี้มีบุรุษผู้หนึ่ง เป็นพ่อค้าผู...
💡 ความตระหนี่นำมาซึ่งความทุกข์ การให้ทานเป็นการสร้างบุญกุศลที่จะช่วยให้พ้นจากความทุกข์
112เอกนิบาตอัคคปัตตชาดก ณ กรุงสาวัตถีอันเจริญ มีท่านเศรษฐีผู้มั่งคั่งนามว่า อัคคปัตตะ ท่านเป็นผู้มีจิตใจเอื้อเฟ...
💡 การให้ทานที่แท้จริงคือการให้ชีวิต ให้ความรู้ และให้โอกาส ซึ่งเป็นการสร้างบุญกุศลที่ยั่งยืน
270ติกนิบาตมหากปิชาดกณ เชิงเขาหิมาลัย อันเป็นแดนที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน มีป่าไม้อันอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อาศัยของ...
💡 ความเสียสละ ความกล้าหาญ และความเมตตา สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก และเป็นการแสดงถึงคุณธรรมอันประเสริฐ.
— Multiplex Ad —