
ณ เมืองเวฬุวัน อันร่มรื่นด้วยหมู่ไม้เขียวขจี มีพ่อค้าผู้มั่งคั่งอาศัยอยู่ พ่อค้านี้มีบุตรชายชื่อ สาลก เป็นผู้มีรูปงาม มีปัญญาเฉลียวฉลาด และมีนิสัยดีงาม
สาลกเป็นผู้ที่รักและเคารพบิดามารดาเป็นอย่างยิ่ง เขาคอยปรนนิบัติรับใช้ และปฏิบัติตามคำสั่งสอนของท่านเสมอ
วันหนึ่ง พ่อค้าประสบปัญหาทางการค้าอย่างหนัก ทำให้เขาเป็นหนี้สินจำนวนมาก
“ลูกรัก พ่อกำลังมีปัญหาทางการค้า พ่อเป็นหนี้สินมากมาย เราอาจจะต้องสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมด” พ่อค้าร่ำไห้
สาลกมองดูบิดาด้วยความสงสาร “พ่อครับ อย่าเสียใจไปเลย ลูกจะหาทางช่วยเหลือ”
สาลกตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปค้าขายยังแดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้บิดา
“พ่อครับ ลูกจะเดินทางไปค้าขายที่แดนไกล เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ให้พ่อ” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกกังวลใจ “ลูกรัก แดนไกลนั้นอันตรายมาก พ่อกลัวว่าเจ้าจะเป็นอันตราย”
“พ่อไม่ต้องห่วงครับ ลูกจะระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี” สาลกยืนยัน
สาลกเตรียมตัวออกเดินทาง พร้อมด้วยเสบียง และทรัพย์สินจำนวนหนึ่ง
เขาเดินทางไปยังเมืองท่า และขึ้นเรือสำเภาเพื่อเดินทางไปยังต่างแดน
ระหว่างทาง เรือสำเภาประสบพายุใหญ่ ทำให้เรือแตก และสาลกก็ลอยคอไปกับคลื่น
เขาพลัดหลงไปยังเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของยักษ์ผู้ดุร้าย
“เจ้าเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?” ยักษ์ถาม
“ข้าชื่อสาลก เป็นพ่อค้าที่ประสบอุบัติเหตุเรือล่ม” สาลกตอบ
ยักษ์ไม่พูดอะไร แต่กลับจับสาลกไปขังไว้ในถ้ำ
สาลกรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็ยังคงคิดถึงบิดา
“ข้าต้องหาทางกลับไปหาพ่อให้ได้” เขาคิด
ในขณะที่ถูกขังอยู่ในถ้ำ สาลกได้พบกับเพื่อนนักโทษคนอื่นๆ
“พวกท่านถูกจับมาที่นี่ได้อย่างไร?” สาลกถาม
“เราถูกยักษ์จับมา เพื่อเป็นอาหารของมัน” นักโทษคนอื่นๆ ตอบ
สาลกตกใจมาก เขาจึงคิดหาวิธีที่จะหลบหนี
เขาสังเกตเห็นว่า ยักษ์มักจะออกไปล่าเหยื่อในช่วงกลางคืน
“พวกเราต้องใช้โอกาสนี้ในการหลบหนี” สาลกกล่าว
เมื่อถึงเวลากลางคืน สาลกและนักโทษคนอื่นๆ ก็วางแผนหลบหนี
พวกเขาใช้ก้อนหินทุบประตูถ้ำ และวิ่งหนีออกไป
ยักษ์ได้ยินเสียง จึงรีบออกมาตามล่า
สาลกและนักโทษคนอื่นๆ วิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
ในที่สุด สาลกก็สามารถหนีออกมาจากเกาะของยักษ์ได้
เขาเดินทางกลับไปยังเมืองของตน และได้พบกับบิดา
“พ่อครับ ลูกกลับมาแล้ว” สาลกกล่าว
พ่อค้ารู้สึกดีใจมาก ที่บุตรชายกลับมาอย่างปลอดภัย
“ลูกรัก พ่อคิดว่าพ่อจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว” พ่อค้าร้องไห้
สาลกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้บิดาฟัง
พ่อค้าประทับใจในความกล้าหาญและความภักดีของบุตรชาย
“ลูกพ่อ เจ้าช่างเป็นบุตรที่ดีงามยิ่งนัก” พ่อค้ารับปาก
ตั้งแต่นั้นมา สาลกก็ใช้ชีวิตอยู่กับบิดา และช่วยกันทำมาหากิน
ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความภักดีต่อบุพการี คือคุณธรรมอันประเสริฐ
— In-Article Ad —
ความภักดีต่อบุพการีเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ ควรยึดมั่นในความกตัญญูกตเวที
บารมีที่บำเพ็ญ: กตัญญูกตเวทีบารมี, สัจจบารมี
— Ad Space (728x90) —
310จตุกกนิบาตอัคคิทัตตชาดก ในอดีตกาลอันไกลโพ้น เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญเพียรเพื่อเป็นพระพุทธเจ้าในภพชาติต...
💡 การให้ทานเป็นการฝึกฝนจิตใจให้ละวางความตระหนี่ และนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
443ทสกนิบาตสุมังคลชาดกในอดีตกาล ณ เมืองราชคฤห์ อันเป็นเมืองหลวงแห่งแคว้นมคธ มีพราหมณ์ผู้หนึ่งชื่อว่า สุมังคะ เข...
💡 การเปิดใจรับฟัง การใช้ปัญญาพิจารณาไตร่ตรอง และการยอมรับในสัจธรรม คือหนทางสู่ความรู้แจ้งและพ้นทุกข์
382ฉักกนิบาตเมฆชาดก (ครั้งที่ 2) ในอดีตกาล เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์อยู่ ทรงบังเกิดเป็น พ...
💡 ทุกสรรพสิ่งล้วนมีคุณค่าและหน้าที่ของตนเอง แม้สิ่งนั้นจะดูเหมือนไร้ประโยชน์ในสายตาของผู้อื่นก็ตาม การรู้จักใช้ประโยชน์จากสิ่งที่มี การรู้จักมอบสิ่งนั้นแก่ผู้อื่นอย่างเหมาะสม และการรู้จักพัฒนาตนเองอยู่เสมอ จะนำมาซึ่งความสุขและความสำเร็จ
319จตุกกนิบาตมหาสารทชาดก ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพราหมณ์ผู้มีรูปโฉมงดงาม มีปัญญ...
💡 ความเมตตาและการช่วยเหลือผู้อื่นในยามตกยาก ย่อมนำมาซึ่งผลบุญอันยิ่งใหญ่ และอาจนำพามาซึ่งความสุขและความเจริญในชีวิต
292ติกนิบาตกุมภชาดกณ แคว้นมคธ อันอุดมสมบูรณ์ มีเมืองใหญ่ชื่อว่า ปาฏลีบุตร พระราชาผู้ปกครองทรงเปี่ยมด้วยทศพิธราช...
💡 การช่วยเหลือผู้อื่นที่ตกทุกข์ได้ยาก ด้วยจิตใจที่เปี่ยมด้วยเมตตา ย่อมนำมาซึ่งผลบุญอันยิ่งใหญ่ และอาจได้รับสิ่งตอบแทนที่ประเสริฐเกินคาดคิด.
281ติกนิบาตกุฏิกาชาดกครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในแคว้นมคธ ณ เชตวันมหาวิหาร มีพระภิกษุรูปหนึ่งเป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ วา...
💡 กิเลสเป็นสิ่งยั่วยวนให้หลงผิด หากจิตใจไม่เข้มแข็ง อาจพ่ายแพ้ต่อกิเลสได้ง่าย
— Multiplex Ad —