မေတ္တာရှင်ငါး

မေတ္တာရှင်ငါး

ကမ္ဘာလောကကြီး၌ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များအနက် ကောင်းမြတ်လှသည့် တရားဓမ္မများကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ရဟန်းတော်များနှင့် သီလရှင်များ၊ လူပရိသတ်များအား ဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် ဘဝပေါင်းများစွာ၏ အတ္တုပ္ပတ္တိ ဇာတ်တော်များအနက် "မေတ္တာရှင်ငါး" ဟူသော ဇာတ်တော်သည် အလွန်ပင် အနှစ်သာရ ပြည့်ဝလှသည့် ဇာတ်တော်တစ်ပုဒ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ယခုဘဝ၌ သာဝတ္ထိပြည်၊ သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးမှ မွေးဖွားလာသည့် မြတ်စွာဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို ရည်ညွှန်း၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးမှ မွေးဖွားလာသည့် ဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝကား အလွန်ပင် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ ငါးမင်းတစ်ပါးအဖြစ် လူ့ဘဝကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုငါးမင်းကား အလွန်ပင် ကြင်နာတတ်လှပြီး မေတ္တာတရား အပြည့်ဝေဆာနေသော သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုခေတ်အခါက မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးသည် အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး ရေပြင်ပြင်ကြီးကို ကန့်လန့်ဖြတ်၍ သွားလာနေကြသော ကုန်သည်သင်္ဘောကြီးများမှလည်း ပင်လယ်ခရီးကို အောင်အောင်မြင်မြင် သွားလာနိုင်ကြသည်။ ထိုသင်္ဘောကြီးများတွင် ပါဝင်သော ကုန်သည်အပေါင်းတို့သည် လည်း ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ မိမိတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည်။

ထိုသင်္ဘောကြီးများအနက် ကုန်သည်တစ်ဦး၏ သင်္ဘောကြီးသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။ သင်္ဘောကြီး ပျက်စီးသွားသဖြင့် ကုန်သည်များမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြ ဖြစ်ကုန်၏။ သူတို့သည် မည်သည့်အရပ်သို့ သွားရမည်ကိုပင် မသိကြတော့ချေ။ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး မည်သည့် ကမ်းကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ ပင်လယ်ရေများသည်လည်း မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် အလွန်ပင် ထန်နေကြသည်။

ထိုအချိန်၌ ကုန်သည်များအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ပင်လယ်ရေပြင်ကြီး၌ လေလွင့်မျောပါနေကြ၏။ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါတွင်ကား ထိုငါးမင်းသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုငါးမင်းသည် ကုန်သည်များ၏ ဒုက္ခကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် သနားစိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။ ထိုငါးမင်းကား အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည့် ကိုယ်အဆင်းရှိပြီး တောက်ပသည့် အကြေးခွံများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိသည်။

ငါးမင်းသည် ကုန်သည်များထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး မေတ္တာအပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလေသည်။

"အို.... ကုန်သည်မင်းများ၊ ခင်ဗျားတို့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို စိုးရိမ်ကြောင့်ကြ ဖြစ်နေကြရတာလဲ။ ဘာက ခင်ဗျားတို့ကို ဒီလို ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးမှာ လေလွင့်နေအောင် လုပ်နေတာလဲ။"

ကုန်သည်များက ထိုငါးမင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြ၏။ သူတို့သည် စကားကိုပင် မပြောနိုင်ကြတော့ချေ။ သို့သော် ထိုငါးမင်းသည် အလွန်ပင် ကြင်နာတတ်သော သတ္တဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ သိရှိကြသည်။ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်က ထိုငါးမင်းထံသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဤသို့ ပြောကြားလေသည်။

"အရှင့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သင်္ဘောကြီးသည် မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်အိုးအိမ်များပင် မရေရာတော့ချေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့် အရပ်သို့ သွားရမည်ကိုပင် မသိကြတော့ချေ။"

ငါးမင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် သနားစိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။ ထိုငါးမင်းသည် ထိုကုန်သည်များအား ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ထိုငါးမင်းကား အလွန်ပင် အားကြီးလှသည်။ ထိုငါးမင်းသည် မိမိ၏ ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ ထိုကုန်သည်များအား ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထိုငါးမင်းသည် ကုန်သည်များအား ဤသို့ ပြောကြားလေသည်။

"အို.... ကုန်သည်မင်းများ၊ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့။ ကျွန်ုပ်သည် ခင်ဗျားတို့ကို ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးပါမည်။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်ုပ်၏ ကျောပေါ်သို့ တက်ကြပါ။"

ကုန်သည်များအားလုံးသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကုန်၏။ သူတို့သည် ထိုငါးမင်း၏ ကျောပေါ်သို့ တက်ကြလေသည်။ ထိုငါးမင်းကား အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ကုန်သည်များအားလုံးကို အလွယ်တကူ တင်ဆောင်နိုင်ပေသည်။ ထိုငါးမင်းသည် မိမိ၏ ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ အလွန်ပင် ကြင်နာစွာဖြင့် ကမ်းသို့ ဦးတည်၍ ရေကူးလေသည်။

ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးသည် အလွန်ပင် ထန်နေသော်လည်း ထိုငါးမင်းကား မိမိ၏ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဖြင့် ကုန်သည်များအား အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းခရီး၌ ကုန်သည်များအား မည်သည့် အခက်အခဲမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ထိုငါးမင်းသည် ကုန်သည်များအား လုံခြုံစိတ်ချရသော ကမ်းသို့ ရောက်ရှိအောင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ကုန်သည်များအားလုံးသည် ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကုန်၏။ သူတို့သည် ထိုငါးမင်းအား အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလေသည်။

"အရှင့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိပါသည်။ အရှင့်၏ မေတ္တာတရားကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်ခွင့် ရရှိခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရှင့်အား မည်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရမည်ကိုပင် မသိကြတော့ချေ။"

ငါးမင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဤသို့ ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

"အို.... ကုန်သည်မင်းများ၊ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့် ကျေးဇူးကိုမျှ မမျှော်လင့်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ မေတ္တာတရားကို ဖော်ပြရုံသာ ဖြစ်ပါသည်။ ခင်ဗျားတို့သည် ဘေးရန်ကင်းကင်းဖြင့် မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ကြပါတော့။"

ထိုငါးမင်းကား မည်သည့် အကျိုးကိုမျှ မမျှော်လင့်ဘဲ မိမိ၏ မေတ္တာတရားကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ ထိုငါးမင်းသည် မိမိ၏ ဘဝ၌ မေတ္တာတရားကို အခြေခံ၍ အခြားသတ္တဝါများအား ကူညီစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ထိုငါးမင်း၏ ကောင်းမြတ်သော အပြုအမူများကြောင့် သူသည် ထိုဘဝ၌ အလွန်ပင် ကျော်ကြားခဲ့သည်။

ဤသို့လျှင်၊ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အတိတ်ဘဝ၌ မေတ္တာတရားကို အခြေခံ၍ အခြားသတ္တဝါများအား ကူညီစောင့်ရှောက်ခဲ့ပုံကို ရဟန်းတော်များနှင့် သီလရှင်များ၊ လူပရိသတ်များအား ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုငါးမင်းကား ယခုဘဝ၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးပင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုငါးမင်း၏ မေတ္တာတရားသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ထိုမေတ္တာတရားကြောင့်ပင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား ကယ်တင်တော်မူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤဇာတ်တော်၌ ကုန်သည်များသည် ယခုဘဝ၌ ငါးထောင်၊ ငါးရာခန့်သော ရဟန်းတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုငါးမင်းကား ယခုဘဝ၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးပင် ဖြစ်တော်မူသည်။

ကမ္ဘာလောကကြီး၌ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား အကျိုးပြုလိုသော စေတနာ၊ မေတ္တာတရားသည် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။ မေတ္တာတရားကို အခြေခံ၍ သူတစ်ပါးအား ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ချမ်းသာသုခကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

မေတ္တာပါရမီ။