ပညာရှိကျီးကန်း

ပညာရှိကျီးကန်းသည် နေ့စဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစိုက်လေ့လာတတ်၏။ ပင်လယ်လေတိုက်ခတ်ပုံ၊ မိုးရွာသွန်းပုံ၊ အစားအစာ ရှာဖွေပုံ၊ အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်ပုံတို့ကို အမြဲတမ်း လေ့လာမှတ်သားထားလေသည်။ သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတိဉာဏ်ကြောင့် ကျီးကန်းအပေါင်းတို့၏ အားကိုးအားထားပြုရာ ဖြစ်လေသည်။

တစ်နေ့သောအခါတွင် ပင်လယ်ပြင်၌ အလွန်အမင်း မုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်ခဲ့လေသည်။ လေသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်ပြီး ပင်လယ်ရေများကား ပျံတက်ကာ ကျွန်းပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လေသည်။ ကျွန်းပေါ်ရှိ သစ်ပင်၊ ပန်းမန်၊ သားရဲ၊ ငှက်များအားလုံး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကုန်ကြ၏။ ပင်လယ်ရေသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ကျွန်းပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်လေသည်။

ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် မကြောက်မရွံ့ ပညာရှိကျီးကန်း၏ အသိုက်သို့ လာရောက်၍ အကူအညီ တောင်းခံကြလေသည်။

"အရှင် ကျီးကန်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါဦး။ မုန်တိုင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ပင်လယ်ရေသည်လည်း မြင့်တက်လာနေသည်။ အကျွန်ုပ်တို့ အသက်မရှင်နိုင်တော့ပါဘူး။"

ပညာရှိကျီးကန်းသည် အေးဆေးစွာပင် သူ၏ ငှက်မွေးများကို ဖြန့်ကာ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အသိုက်ကို ကြည့်ရှုလေသည်။ သူသည် အခြားကျီးကန်းများထက် အတွေ့အကြုံ များစွာရှိပြီး မုန်တိုင်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သိလေသည်။

"ကြောက်လန့်မနေကြနှင့်။ ငါတို့ကား ကျွန်းပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့ကား သမုဒ္ဒရာ၏ အင်အားကို မလွန်ဆန်နိုင်သော်လည်း ငါတို့၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်၏။"

ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ အသိုက်မှ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ပျံသန်းလေသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း မြင့်မားသော ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ပြီး မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုကို ရှာဖွေလေသည်။ သူသည် မုန်တိုင်း၏ လေတိုက်ခတ်ပုံကို လေ့လာပြီး အန္တရာယ်ကင်းသော လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ပြင်၌ ငါးမန်းကြီးတစ်ကောင် လှည့်လည် ကျက်စားနေလေသည်။ ငါးမန်းကြီးကား အလွန်အမင်း သားကောင်ကို စားသောက်တတ်ပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေသည်။ ထိုငါးမန်းကြီးသည် မုန်တိုင်းကြောင့် ရေလှိုင်းများ မြင့်တက်လာသောအခါ ကျွန်းပေါ်သို့ တက်လာပြီး ကျီးကန်းအချို့ကို ဖမ်းဆီးစားသောက်လေသည်။

ပညာရှိကျီးကန်းသည် ငါးမန်းကြီးကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုလေသည်။ သူသည် ငါးမန်းကြီး၏ အားနည်းချက်ကို သိလေသည်။ ငါးမန်းကြီးကား ရေပြင်ပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အားနည်း၏။

ပညာရှိကျီးကန်းသည် ငါးမန်းကြီး၏ အနီးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး လေထဲတွင် အလွန်အမင်း လည်ပတ်လေသည်။ ငါးမန်းကြီးသည် ပညာရှိကျီးကန်းကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပညာရှိကျီးကန်း၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မအောင်မြင်လေ။ ပညာရှိကျီးကန်းသည် ငါးမန်းကြီးကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေရန် ကြိုးစားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိကျီးကန်းသည် အခြားကျီးကန်းများကို အသံပေးလေသည်။

"အချင်းကျီးကန်းအပေါင်းတို့၊ ငါ့ကို ကူညီကြပါ။ ငါတို့ကား ငါးမန်းကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ကြ၏။"

ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် ပညာရှိကျီးကန်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ပျံသန်းလာကြ၏။ သူတို့သည် ငါးမန်းကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိုင်းအုံပြီး အလွန်အမင်း အနှောင့်အယှက်ပေးလေသည်။

ငါးမန်းကြီးသည် မောပန်းလွန်းသောကြောင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။ ပညာရှိကျီးကန်း၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျီးကန်းအပေါင်းတို့၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကြောင့် အသက်အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်ခဲ့ကြလေသည်။

မုန်တိုင်းကျရောက်ပြီးနောက် ကျွန်းပေါ်တွင် အပျက်အစီးများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် အပျက်အစီးများကို မည်သို့ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရမည်ကို အခြားကျီးကန်းများကို သင်ကြားပေးလေသည်။ သူသည် အစားအစာများကို မည်သို့ ရှာဖွေရမည်၊ အိမ်များကို မည်သို့ ပြန်လည် ဆောက်ရမည်၊ အန္တရာယ်မှ မည်သို့ ကင်းလွတ်ရမည်တို့ကို ပြသလေသည်။

ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် ပညာရှိကျီးကန်း၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို ကျေးဇူးတင်ကြ၏။ သူတို့သည် ပညာရှိကျီးကန်းကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြလေသည်။ ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတိဉာဏ်ဖြင့် သူ၏ အုပ်စုကို အမြဲတမ်း ကာကွယ် စောင့်ရှောက်လေသည်။

ထိုကျွန်းပေါ်တွင် ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့လေသည်။ ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို အမြဲတမ်း လေးစားကြည်ညိုကြ၏။ ပညာရှိကျီးကန်း၏ ဉာဏ်ပညာသည် သူ၏ အုပ်စုကို အမြဲတမ်း ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေခဲ့၏။

မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်နန်းတွင် ကျွန်းတစ်ကျွန်းရှိလေသည်။ ထိုကျွန်းကား ပင်လယ်၊ ကမ်းခြေ၊ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေပြီး သမုဒ္ဒရာ၏ နက်နဲသော အင်အားကို မည်သူမျှ မသိနိုင်အောင် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။ ထိုကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရေအိုင်ကြီးတစ်အိုင် တည်ရှိ၏။ ထိုရေအိုင်ကား သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ အေးမြသောရေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိမ်းလန်းစိုပြေစေ၏။ ထိုရေအိုင်အနီးတွင် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိလေသည်။ ထိုသစ်ပင်ကား ပင်လယ်လေ၊ သမုဒ္ဒရာ၏ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ခိုင်မာသော အမြစ်များနှင့် ပြည့်စုံလေ။ ထိုသစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များတွင် ကျီးကန်းတစ်ကောင် နေထိုင်လေ၏။ သူကား အခြားကျီးကန်းများထက် ပို၍ ဉာဏ်ပညာ ရှိပြီး အတွေ့အကြုံများလည်း ပြည့်စုံလေ။ သူ၏ နာမည်ကား "ပညာရှိကျီးကန်း" ဟု ခေါ်တွင်လေ။

ပညာရှိကျီးကန်းသည် နေ့စဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစိုက်လေ့လာတတ်၏။ ပင်လယ်လေတိုက်ခတ်ပုံ၊ မိုးရွာသွန်းပုံ၊ အစားအစာ ရှာဖွေပုံ၊ အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်ပုံတို့ကို အမြဲတမ်း လေ့လာမှတ်သားထားလေ။ သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတိဉာဏ်ကြောင့် ကျီးကန်းအပေါင်းတို့၏ အားကိုးအားထားပြုရာ ဖြစ်လေ။

တစ်နေ့သောအခါတွင် ပင်လယ်ပြင်၌ အလွန်အမင်း မုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်ခဲ့လေသည်။ လေသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်ပြီး ပင်လယ်ရေများကား ပျံတက်ကာ ကျွန်းပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လေသည်။ ကျွန်းပေါ်ရှိ သစ်ပင်၊ ပန်းမန်၊ သားရဲ၊ ငှက်များအားလုံး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကုန်ကြ၏။ ပင်လယ်ရေသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ကျွန်းပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်လေ။

ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် မကြောက်မရွံ့ ပညာရှိကျီးကန်း၏ အသိုက်သို့ လာရောက်၍ အကူအညီ တောင်းခံကြလေသည်။

"အရှင် ကျီးကန်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါဦး။ မုန်တိုင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ပင်လယ်ရေသည်လည်း မြင့်တက်လာနေသည်။ အကျွန်ုပ်တို့ အသက်မရှင်နိုင်တော့ပါဘူး။"

ပညာရှိကျီးကန်းသည် အေးဆေးစွာပင် သူ၏ ငှက်မွေးများကို ဖြန့်ကာ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အသိုက်ကို ကြည့်ရှုလေသည်။ သူသည် အခြားကျီးကန်းများထက် အတွေ့အကြုံ များစွာရှိပြီး မုန်တိုင်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သိလေ။

"ကြောက်လန့်မနေကြနှင့်။ ငါတို့ကား ကျွန်းပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့ကား သမုဒ္ဒရာ၏ အင်အားကို မလွန်ဆန်နိုင်သော်လည်း ငါတို့၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်၏။"

ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ အသိုက်မှ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ပျံသန်းလေသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း မြင့်မားသော ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ပြီး မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုကို ရှာဖွေလေသည်။ သူသည် မုန်တိုင်း၏ လေတိုက်ခတ်ပုံကို လေ့လာပြီး အန္တရာယ်ကင်းသော လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ပြင်၌ ငါးမန်းကြီးတစ်ကောင် လှည့်လည် ကျက်စားနေလေသည်။ ငါးမန်းကြီးကား အလွန်အမင်း သားကောင်ကို စားသောက်တတ်ပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေသည်။ ထိုငါးမန်းကြီးသည် မုန်တိုင်းကြောင့် ရေလှိုင်းများ မြင့်တက်လာသောအခါ ကျွန်းပေါ်သို့ တက်လာပြီး ကျီးကန်းအချို့ကို ဖမ်းဆီးစားသောက်လေသည်။

ပညာရှိကျီးကန်းသည် ငါးမန်းကြီးကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုလေသည်။ သူသည် ငါးမန်းကြီး၏ အားနည်းချက်ကို သိလေသည်။ ငါးမန်းကြီးကား ရေပြင်ပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အားနည်း၏။

ပညာရှိကျီးကန်းသည် ငါးမန်းကြီး၏ အနီးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး လေထဲတွင် အလွန်အမင်း လည်ပတ်လေသည်။ ငါးမန်းကြီးသည် ပညာရှိကျီးကန်းကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပညာရှိကျီးကန်း၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မအောင်မြင်လေ။ ပညာရှိကျီးကန်းသည် ငါးမန်းကြီးကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေရန် ကြိုးစားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိကျီးကန်းသည် အခြားကျီးကန်းများကို အသံပေးလေသည်။

"အချင်းကျီးကန်းအပေါင်းတို့၊ ငါ့ကို ကူညီကြပါ။ ငါတို့ကား ငါးမန်းကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ကြ၏။"

ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် ပညာရှိကျီးကန်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ပျံသန်းလာကြ၏။ သူတို့သည် ငါးမန်းကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိုင်းအုံပြီး အလွန်အမင်း အနှောင့်အယှက်ပေးလေသည်။

ငါးမန်းကြီးသည် မောပန်းလွန်းသောကြောင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။ ပညာရှိကျီးကန်း၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျီးကန်းအပေါင်းတို့၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကြောင့် အသက်အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်ခဲ့ကြလေသည်။

မုန်တိုင်းကျရောက်ပြီးနောက် ကျွန်းပေါ်တွင် အပျက်အစီးများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် အပျက်အစီးများကို မည်သို့ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရမည်ကို အခြားကျီးကန်းများကို သင်ကြားပေးလေသည်။ သူသည် အစားအစာများကို မည်သို့ ရှာဖွေရမည်၊ အိမ်များကို မည်သို့ ပြန်လည် ဆောက်ရမည်၊ အန္တရာယ်မှ မည်သို့ ကင်းလွတ်ရမည်တို့ကို ပြသလေသည်။

ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် ပညာရှိကျီးကန်း၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို ကျေးဇူးတင်ကြ၏။ သူတို့သည် ပညာရှိကျီးကန်းကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြလေသည်။ ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတိဉာဏ်ဖြင့် သူ၏ အုပ်စုကို အမြဲတမ်း ကာကွယ် စောင့်ရှောက်လေသည်။

ထိုကျွန်းပေါ်တွင် ပညာရှိကျီးကန်းသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့လေသည်။ ကျီးကန်းအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို အမြဲတမ်း လေးစားကြည်ညိုကြ၏။ ပညာရှိကျီးကန်း၏ ဉာဏ်ပညာသည် သူ၏ အုပ်စုကို အမြဲတမ်း ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေခဲ့၏။

ကုသိုလ်ကံ၏ တန်ခိုးအာန