မင်းသားနဲ့ သိကြားမင်း အကြောင်း

မင်းသားနဲ့ သိကြားမင်း အကြောင်း

ရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန်တရားမျှတတဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ်။ မင်းကြီးမှာ သားတော်အစိန်တန် သုံးပါးရှိပါတယ်။ အကြီးဆုံး မင်းသားဟာ ပညာမရှိ၊ မိုက်မဲတယ်။ အလယ်မင်းသားဟာ ရေနံ့သာ ရေကစား မယ်မlägging သာလွန်တယ်။ အငယ်ဆုံး မင်းသားမူကား၊ ပညာရှိ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ သားတော်သုံးပါးအနက် အငယ်ဆုံး မင်းသားကိုသာ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူပါတယ်။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးဟာ မကျန်းမမာ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ မကြာမီ နတ်ရွာစံကပ်တော်မူပါတယ်။ မင်းကြီး မစံလွန်မီ၊ မင်းသားသုံးပါးကို ခေါ်တော်မူပြီး မိန့်ကြားတော်မူတယ်။ "အသင်တို့ သားတော်သုံးပါး... ငါ နတ်ရွာစံလွန်က နန်းထိုက် နန်းလျာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အကြီးဆုံး မင်းသားသည် အလွန်မိုက်မဲသူ ဖြစ်၏။ အလယ်မင်းသားကား ရေကစား မယ်မlägging သာလွန်၏။ အငယ်ဆုံး မင်းသားကား ပညာရှိ သီလနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။ ငါ့မှာ အကြံတစ်ခု ရှိသည်။ မင်းသားသုံးပါးလုံးကို ခေါ်၍ ရတနာတစ်ပါးစီ ပေးမည်။ ထိုရတနာကို အဘယ်သို့ အသုံးချမည်ကို အသင်တို့ ပြောပြကြ။ မည်သူ အကျိုးအသင့်ဆုံး စီမံနိုင်မည်ကို ကြည့်၍ နန်းလျာကို ရွေးမည်။"

မင်းကြီးဟာ ရတနာ သုံးပါးကို ထုတ်၍ မင်းသား သုံးပါးကို ပေးတော်မူတယ်။ ပထမ ရတနာကား သေတ္တာတစ်လုံး ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်း၌ နို့ဆီ အပြည့် ရှိ၏။ ဒုတိယ ရတနာကား ရွှေအိုးတစ်လုံး ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်း၌ ဆီအပြည့် ရှိ၏။ တတိယ ရတနာကား ပယင်းကျောက်တစ်လုံး ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်တန်ဖိုးရှိ၏။

မင်းကြီးဟာ မင်းသား သုံးပါးကို မေးတော်မူတယ်။ "အသင်တို့ သားတော်... ငါ ပေးအပ်သော ရတနာကို အဘယ်သို့ အသုံးချမည်နည်း။"

အကြီးဆုံး မင်းသားက မိုက်မဲစွာ ဖြေသည်။ "အဖဘုရား... ကျွန်ုပ် ရသော နို့ဆီ သေတ္တာကို ကျွန်ုပ်ရဲ့ အရုပ်ကစားစရာ ရေကန်ထဲမှာ လောင်းထည့်မည်။ ကစားရတာ ပိုပျော်စရာ ကောင်းမည်။"

အလယ်မင်းသားက ရေကစား မယ်မlägging သာလွန်စွာ ဖြေသည်။ "အဖဘုရား... ကျွန်ုပ် ရသော ဆီအိုးကို မီးရှုးတန်း ရေကစား ထည့်မည်။ ဆီမီး ရေကစား ထွက်လာမည်။"

အငယ်ဆုံး မင်းသားက ပညာရှိစွာ ဖြေသည်။ "အဖဘုရား... ကျွန်ုပ် ရသော ပယင်းကျောက်ကို ကျွန်ုပ်ရဲ့ ပညာကို ပိုမို တိုးပွားစေရန် အတွက်၊ အခြား ပညာရှိများထံမှ သင်ယူရာတွင် အသုံးပြုမည်။ ဤ ပယင်းကျောက်ကို ရောင်း၍ ရသော ငွေဖြင့် စာပေကျမ်းဂန်များကို ဝယ်ယူ လေ့လာမည်။"

မင်းကြီးဟာ အငယ်ဆုံး မင်းသားရဲ့ အဖြေကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ "ငါ့သား... မင်းရဲ့ အကြံအစည်ဟာ အလွန်မှ ကောင်းမွန်လှ၏။ ပညာသည် တန်ဖိုးအကြီးဆုံးသော ရတနာ ဖြစ်သည်။"

မင်းကြီး မစံလွန်က, အငယ်ဆုံး မင်းသားဟာ နန်းတက်တော်မူ၏။ မင်းကြီးဟာ အလွန်တရားမျှတစွာ စိုးစံတော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးဟာ မြို့တော်ပြင်ပသို့ လှည့်လည်တော်မူသည်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူတစ်ယောက်က ထွက်လာပြီး မင်းကြီးကို လျှောက်ထားတယ်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော မိသားစု ရှိပါတယ်။ ကျွန်ုပ်မှာ အစာမရှိ၊ အဝတ်မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါအုံး။"

မင်းကြီးဟာ ထိုသူ၏ အဖြစ်ကို ကြားတော်မူတော့ စိတ်တော်မကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ "အသင်... ငါ့ထံတွင် မည်သည့် အကူအညီ လိုသနည်း။"

ထိုသူက ပြန်ပြောသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ကို အစာ အဝတ် အပြင်၊ အနည်းငယ်သော ငွေကိုလည်း ပေးသနားတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်မှာ ပယင်းကျောက် တစ်လုံး ရှိပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ကို ဤ ပယင်းကျောက်ကို ဝယ်ယူနိုင်သော သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးသနားတော်မူပါ။"

မင်းကြီးဟာ ပယင်းကျောက်ကို မြင်တော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ ထို ပယင်းကျောက်ဟာ မိမိ၏ ပယင်းကျောက် ဖြစ်သည်ကို သတိရတော်မူ၏။ "အသင်... ဤ ပယင်းကျောက်ကား ငါ့၏ ပယင်းကျောက် ဖြစ်သည်။ အဘယ်သို့ ရသောနည်း။"

ထိုသူက ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်မှာ ငယ်စဉ်က ပျောက်ဆုံးသွားသော သားသမီး ရှိပါတယ်။ ကျွန်ုပ်မှာ ဤ ပယင်းကျောက်ကို မမှတ်မိတော့ပါ။ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။"

မင်းကြီးဟာ ထိုသူ၏ စကားကို ကြားတော်မူတော့ စိတ်တော်မှာ ရှုပ်ထွေးတော်မူ၏။ သူဟာ မင်းကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း၊ မိမိ၏ ပယင်းကျောက်ကို မမှတ်မိနိုင်သေးပါ။ သူဟာ သိကြားမင်း ဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီး မသိပါ။

သိကြားမင်းဟာ မင်းကြီးရဲ့ ပညာကို စမ်းသပ်တော်မူလိုသောကြောင့် အယောင်ဆောင်၍ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ မည်သည့် အယောင်ဆောင်သူကိုမဆို သိရှိနိုင်၏။

မင်းကြီးဟာ သိကြားမင်းကို မသိဘဲ အလွန် စဉ်းစားတော်မူ၏။ "ငါ့ရဲ့ ပယင်းကျောက်ကို အဘယ်သူ ရသောနည်း။"

မင်းကြီးဟာ ထိုသူကို အစာ အဝတ် အပြင်၊ ငွေကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးဟာ သိကြားမင်း၏ အယောင်ဆောင်သော သူကို မေးတော်မူ၏။ "သင်၏ ပယင်းကျောက်ကို မည်သူ အဘယ်သို့ ရသောနည်း။"

ထိုသူက ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်မှာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။ ကျွန်ုပ်မှာ အစာမရှိ၊ အဝတ်မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်မှာ ဤ ပယင်းကျောက်ကို ရောင်း၍ မိသားစုကို ကျွေးမွေးပါမည်။"

မင်းကြီးဟာ ထိုသူ၏ အဖြစ်ကို ကြားတော်မူတော့ စိတ်တော်မကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ သူဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ထိုသူဟာ သိကြားမင်း ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူ၏။

မင်းကြီးဟာ သိကြားမင်းကို လျှောက်ထားသည်။ "အရှင် သိကြားမင်း... ကျွန်ုပ်မှာ အသင် မသိသော အမှန်တရား ရှိပါတယ်။ အသင် မသိသော အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ် သိရှိ၏။"

သိကြားမင်းဟာ မင်းကြီးရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... မင်းကြီး... ငါ ဘာကို မသိသနည်း။"

မင်းကြီးဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင် သိကြားမင်း... အသင်ဟာ ပယင်းကျောက်ကို မင်းကြီးထံမှ မရခဲ့ပါ။ အသင်ဟာ ပယင်းကျောက်ကို အမှန်တရား အနေဖြင့် မင်းကြီးထံမှ မရခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်ဟာ ပယင်းကျောက်ကို အမှန်တရား အနေဖြင့် မင်းကြီးထံမှ မရခဲ့ပါ။"

မင်းကြီးဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ အမှန်တရားကို အမြဲတမ်း သိရှိ၏။ သိကြားမင်းဟာ မင်းကြီးရဲ့ ပညာကို သိတော်မူပြီး အလွန် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။

သိကြားမင်းဟာ ပုံစံပြောင်း၍ မင်းကြီးအား ချီးကျူးတော်မူ၏။ "မင်းကြီး... သင်ဟာ အလွန် ပညာရှိ၏။ သင်ဟာ ငါ့ကိုပင် စမ်းသပ်နိုင်၏။"

မင်းကြီးဟာ သိကြားမင်းကို ဦးညွှတ်တော်မူ၏။ ထိုမှစ၍ မင်းကြီးဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။