
ณ แคว้นกาสี อันเป็นดินแดนแห่งความเจริญรุ่งเรือง เมื่อครั้งอดีตกาล พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นสังข์ทองคำอันวิจิตรงดงาม อาศัยอยู่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ สังข์ทองคำองค์นี้มิใช่สังข์ธรรมดา แต่เป็นสังข์ที่มีเสียงอันไพเราะกังวาน สามารถขับไล่สิ่งชั่วร้าย และนำพาความสงบสุขมาสู่สรรพสัตว์
ในมหาสมุทรแห่งนั้น มีเหล่านาคผู้ทรงอิทธิฤทธิ์อาศัยอยู่มากมาย รวมทั้งพญานาคราชผู้ยิ่งใหญ่ ในบรรดานาคเหล่านั้น มีนาคตนหนึ่งซึ่งมีจิตใจอันโฉดเขลาและละโมบ ไม่เคยพอใจในสิ่งที่ตนมี
วันหนึ่ง นาคตนนั้นได้ยินเสียงอันไพเราะของสังข์ทองคำดังแว่วมาแต่ไกล มันรู้สึกประทับใจและอยากได้สังข์นั้นมาครอบครอง
“โอ้โห! เสียงอะไรช่างไพเราะนัก! ถ้าข้าได้สังข์นี้มาครอบครอง คงจะสง่างามยิ่งนัก” นาคตนนั้นรำพึง
มันจึงไปทูลลาพญานาคราชว่า “ข้าพเจ้าจะไปเที่ยวชมมหาสมุทรอันไกลโพ้น” พญานาคราชก็อนุญาต
นาคตนนั้นจึงออกเดินทาง มุ่งหน้าไปยังที่ที่ได้ยินเสียงสังข์ทองคำ มันว่ายน้ำไปตามเสียงนั้น จนกระทั่งพบกับพระโพธิสัตว์ในร่างสังข์ทองคำ
“เจ้านี่เองหรือ! สังข์ทองคำ!” นาคตนนั้นกล่าวเสียงดัง “ข้ามาเพื่อจะนำเจ้าไปอยู่กับข้า”
พระโพธิสัตว์ในร่างสังข์ทองคำ ได้ยินดังนั้นก็ตกใจ แต่ก็ยังคงมีสติ “ท่านนาคผู้ยิ่งใหญ่ เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้เล่า ข้าเป็นเพียงสังข์ที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรแห่งนี้”
“ข้าต้องการเจ้า!” นาคตนนั้นกล่าวอย่างหงุดหงิด “อย่าขัดขืนข้า!”
ว่าแล้ว นาคตนนั้นก็ใช้กำลังอันมหาศาลของมัน ค่อยๆ คาบเอาสังข์ทองคำไป
เมื่อพระโพธิสัตว์ถูกนาคนำตัวไป เสียงอันไพเราะที่เคยขับไล่สิ่งชั่วร้าย ก็พลันเงียบหายไป
ขณะนั้นเอง ในมหาสมุทรก็เกิดความปั่นป่วน สัตว์ทะเลทั้งหลายต่างหวาดกลัว ฝูงปลาก็แตกกระจาย คลื่นลมก็พัดแรง
เหล่าเทพยดาผู้พิทักษ์มหาสมุทร สังเกตเห็นความผิดปกตินี้ จึงพากันลงมาสอบถาม
“เกิดอะไรขึ้นในมหาสมุทรเล่า?” เทพองค์หนึ่งถาม
เหล่าสัตว์ทะเลต่างก็ชี้แจงว่า “สังข์ทองคำผู้ขับไล่สิ่งชั่วร้าย ได้หายไปแล้ว!”
เทพยดาเหล่านั้นจึงพากันไปหาพญานาคราช
“ท่านพญานาคราช! สังข์ทองคำได้หายไป! ทำให้มหาสมุทรเกิดความปั่นป่วน!”
พญานาคราชทรงทราบเรื่อง ก็ทรงพิโรธนาคตนนั้นเป็นอย่างยิ่ง “ไอ้เจ้าลูกหลานผู้โฉดเขลา! มันไปทำเรื่องอะไรไว้!”
พญานาคราชจึงสั่งให้เหล่าบริวารไปตามหานาคตนนั้น พร้อมทั้งสังข์ทองคำ
ในที่สุด พวกเขาก็พบนางนาคตนนั้น กำลังพยายามจะนำสังข์ทองคำไปวางประดับในถ้ำของตน
“เจ้า! เจ้าทำอะไรไว้!” นาคตนนั้นถูกตำหนิ
นาคตนนั้นตกใจ และพยายามจะอธิบาย แต่ก็พูดไม่ออก
พญานาคราชเสด็จมาถึงที่เกิดเหตุ ทรงเห็นสังข์ทองคำที่ถูกนำมาอย่างผิดวิธี ก็ทรงกริ้วมาก
“เจ้าจงนำสังข์ทองคำกลับไปคืนที่เดิม!” พญานาคราชสั่ง
นาคตนนั้นจำต้องยอมทำตาม
เมื่อสังข์ทองคำกลับคืนสู่มหาสมุทร เสียงอันไพเราะกังวานก็กลับมาอีกครั้ง ความสงบสุขก็กลับคืนสู่มหาสมุทร สัตว์ทะเลทั้งหลายต่างก็ร่าเริง
พระโพธิสัตว์ในร่างสังข์ทองคำ ได้กลับมาอยู่ในที่ของตนอีกครั้ง และได้เปล่งเสียงอันไพเราะ เพื่อปกป้องมหาสมุทรต่อไป
ส่วนนาคตนนั้น ก็ได้รับการตำหนิจากพญานาคราช และต้องเรียนรู้ถึงผลของการกระทำอันเห็นแก่ตัว
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การกระทำอันเกิดจากความโลภและความเห็นแก่ตัว ย่อมนำมาซึ่งความเดือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่น การรู้จักพอ และการเคารพสิทธิ์ของผู้อื่น คือสิ่งสำคัญในการอยู่ร่วมกัน
— In-Article Ad —
ความโลภและความเห็นแก่ตัวนำมาซึ่งความเดือดร้อน การรู้จักพอและเคารพสิทธิ์ผู้อื่นคือหนทางสู่สันติสุข.
บารมีที่บำเพ็ญ: สัจจะบารมี
— Ad Space (728x90) —
43เอกนิบาตมหาสีลพชาดก ณ เมืองสาวัตถี แคว้นโกศล อันเป็นที่ประทับของพระพุทธเจ้า ครั้งนั้น พระองค์ทรงปรารภถึงเหต...
💡 ศีลเป็นเครื่องคุ้มครองชีวิต นำมาซึ่งความสุข ความเจริญ และเป็นพื้นฐานของการทำความดีทั้งปวง ผู้มีศีลย่อมเป็นที่รักของมวลมนุษย์และเทวดา
26เอกนิบาตสุมังคลชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในชาติภพนั้...
💡 นิทานเรื่องนี้สอนให้เราเห็นถึงความสำคัญของ การให้อภัย และ การเสียสละ สุมังคละพราหมณ์ได้แสดงถึงน้ำใจอันประเสริฐในการช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก โดยไม่หวังผลตอบแทน และได้อบรมสั่งสอนด้วยความรักและปัญญา
6เอกนิบาตในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ อันอุดมสมบูรณ์ ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุขภายใต้ร่มพระบรมโพธิสมภารของ...
💡 ความดีงามที่แท้จริงนั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับชาติกำเนิด หรือตำแหน่งหน้าที่ แต่ขึ้นอยู่กับการกระทำ และจิตใจของเรา การร่วมมือกันด้วยความเข้าใจ และความปรองดอง สามารถแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อน และนำมาซึ่งความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรือง.
85เอกนิบาตมหาอุตรชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ แคว้นมคธ อันเป็นปึกแผ่นและร่มเย็นภายใต้ร่มพระบรมโพธิสมภารของพร...
💡 ความเมตตา กรุณา และการเสียสละ คือสิ่งสำคัญที่สุดในการดำเนินชีวิต การช่วยเหลือผู้อื่นที่ตกทุกข์ได้ยาก ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตใดก็ตาม ย่อมเป็นการบำเพ็ญบารมีที่ประเสริฐ และนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง
244ทุกนิบาตมหาศีลชาดก ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญโพธิสมภาร เสด็จอุบัติเป็นพระโพธิสัตว์ผ...
💡 ศีลอันบริสุทธิ์ย่อมนำมาซึ่งความสงบสุข ความเจริญรุ่งเรือง และเป็นที่เคารพยำเกรงของผู้คน มากกว่าอำนาจหรือทรัพย์สินใดๆ
224ทุกนิบาตสิริวิชยชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่มนุษย์และเทวดายังมีปฏิสัมพันธ์กันได้ มีเมืองอันรุ่งเรือ...
💡 คุณธรรมและบารมีที่สั่งสมมา เป็นเกราะป้องกันภัยอันยิ่งใหญ่ การต่อสู้ด้วยสติปัญญาและความเมตตา สามารถนำมาซึ่งชัยชนะที่ยั่งยืนและสันติภาพ
— Multiplex Ad —