นฬิรชาดก

การรักษาคำพูด

ณ กรุงราชคฤห์ มีกษัตริย์ผู้ทรงธรรมนามว่า พระเจ้าอชาตศัตรู วันหนึ่ง พระองค์ทรงมีพระราชดำริจะสร้างสวนดอกไม้ขนาดใหญ่ถวายแด่พระพุทธเจ้า

พระองค์จึงรับสั่งให้เหล่าเสนาบดีไปหาพราหมณ์ผู้ที่มีความรู้เรื่องการปลูกต้นไม้

“ไปตามหาพราหมณ์ผู้ที่มีความรู้เรื่องการปลูกต้นไม้ มาเข้าเฝ้าเรา” พระองค์ตรัส

เหล่าเสนาบดีได้เดินทางไปตามหา และก็ได้พบกับพราหมณ์ผู้หนึ่งนามว่า นฬิระ นฬิระเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการปลูกต้นไม้เป็นเลิศ

“ท่านพราหมณ์ ท่านมีความรู้เรื่องการปลูกต้นไม้หรือไม่?” เสนาบดีถาม

“ข้าพเจ้ามีความรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี” นฬิระตอบ

“พระราชาประสงค์จะสร้างสวนดอกไม้ขนาดใหญ่ หากท่านสามารถช่วยได้ พระองค์จะตอบแทนท่านอย่างงาม”

นฬิระตกลง และเดินทางเข้าเฝ้าพระเจ้าอชาตศัตรู

“ท่านพราหมณ์ เราต้องการให้ท่านช่วยสร้างสวนดอกไม้ของเรา” พระราชาตรัส

“ถวายพระพร มหาบพิตร หม่อมฉันจะทำให้ดีที่สุด” นฬิระรับปาก

นฬิระเริ่มลงมือปลูกต้นไม้ในสวน พระองค์ทรงใช้ความรู้ความสามารถทั้งหมดที่มี เพื่อทำให้สวนดอกไม้นี้สวยงามที่สุด

พระองค์ทรงคัดเลือกดอกไม้ที่มีสีสันสวยงาม กลิ่นหอม และปลูกอย่างเป็นระเบียบ

เมื่อสวนดอกไม้เสร็จสมบูรณ์ พระเจ้าอชาตศัตรูก็ทรงพอพระทัยเป็นอย่างยิ่ง

“นฬิระ เจ้าช่างมีความสามารถจริง” พระราชาตรัสชม

“เราจะตอบแทนเจ้าด้วยทรัพย์สินอันมากมาย”

แต่นฬิระไม่ต้องการทรัพย์สิน

“มหาบพิตร หม่อมฉันไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน สิ่งที่หม่อมฉันต้องการคือการได้เห็นดอกไม้ของหม่อมฉันบานสะพรั่ง” นฬิระกล่าว

พระราชาทรงแปลกพระทัย แต่ก็ยอมรับ

วันเวลาผ่านไป ดอกไม้ในสวนก็เริ่มบานสะพรั่ง

แต่แล้ว ก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ดอกไม้บางชนิดในสวน เริ่มเหี่ยวเฉา และตายไป

นฬิระเสียใจเป็นอย่างมาก

“ข้า...ข้าไม่สามารถรักษาคำพูดของหม่อมฉันได้” เขาคร่ำครวญ

พระราชาทรงทราบเรื่อง ก็ทรงกริ้ว

“เจ้าพราหมณ์ เจ้ากล่าวว่าจะทำให้สวนดอกไม้ของเราสวยงามที่สุด แต่ตอนนี้ดอกไม้กลับตายไปเสียแล้ว!” พระราชาตรัส

“หม่อมฉัน...หม่อมฉันเสียใจ” นฬิระกล่าว “แต่หม่อมฉันได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว”

พระราชาไม่ทรงพอพระทัย

“เราจะลงโทษเจ้า!”

แต่นฬิระก็ยังคงยืนยันว่าตนเองได้ทำอย่างเต็มที่แล้ว

สุดท้าย พระราชาทรงเห็นว่านฬิระไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้ดอกไม้ตาย จึงทรงไว้ชีวิตเขา

แต่นฬิระก็ยังคงรู้สึกเสียใจ

“ข้าจะไม่สามารถรักษาคำพูดของหม่อมฉันได้อีกต่อไป” เขาคิด

เมื่อนฬิระได้พบกับพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการรักษาคำพูด

“การรักษาคำพูด คือการแสดงถึงความสัตย์ซื่อ” พระพุทธเจ้าตรัส

“หากเจ้าสามารถรักษาคำพูดของเจ้าได้ เจ้าก็จะได้รับความเชื่อถือจากผู้อื่น”

นฬิระได้ฟังธรรม ก็เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

เขาจึงได้ตั้งปณิธานที่จะรักษาคำพูดของตนเองอย่างเคร่งครัด

ตั้งแต่นั้นมา นฬิระก็สามารถรักษาคำพูดของตนเองได้ทุกครั้ง

ชาดกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การรักษาคำพูด คือสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราได้รับความเชื่อถือ